Απάνθρωπη θηριωδία έρχεται στο φως για το θάνατο των στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ

Την ώρα που η ελληνική γη ετοιμάζεται να υποδεχθεί τα οστάτων παιδιών της που έπεσαν ηρωικά στην Κύπρο το «μαύρο» καλοκαίρι του 1974, τα στοιχεία που έρχονται στο φως για τις συνθήκες θανάτου των Ελλήνων στρατιωτών, αποδεικνύουν ότι η τουρκική βαρβαρότητα έδειξε πάνω τους το πιο άγριο πρόσωπό της. Σύμφωνα με  πληροφορίες του e-criti.gr τουλάχιστον σε μία περίπτωση αποδεδειγμένα, η σωρός ενός εκ των αγνοουμένων στρατιωτών της ΕΛΔΥΚαπό την επική μάχη του στρατοπέδου στις 14-16 Αυγούστου 1974 βρέθηκε με δεμένα τα χέρια πισθάγκωνα, ενώ τα σκελετικά ευρήματα έφεραν εμφανή σημάδια από σφαίρες.

Ιωάννης Παπαδόπουλος

Πρόκειται για τον στρατιώτη Ιωάννη Παπαδόπουλο, από τον Πύργο Ηλείας, ο οποίος υπηρετούσε στον 40 Λόχο της ΕΛΔΥΚ. Τα οστά του βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο, όπου συνολικά εντοπίστηκαν 12 λείψανα, περίπου 1,5 χιλιόμετρο από το στρατόπεδο τηςΕΛΔΥΚ στην περιοχή του Κιόνελι. Σύμφωνα με τα όσα μας δήλωσε ο αδερφός του, Νίκος Παπαδόπουλος, ο οποίος βρίσκεται στην Κύπρο μαζί με τους υπόλοιπους συγγενείς για την παραλαβή των οστών, η ενημέρωση έγινε σήμερα το πρωί στο Ανθρωπολογικό Ινστιτούτο όπου ενημερώθηκαν όλοι προσωπικά για τις συνθήκες εντοπισμού των λειψάνων.

Μαζί τους και οι συγγενείς του κρητικού ήρωα Μανούσου Τριανταφυλλίδη ο οποίος πολέμησε στην Μάχη της ΕΛΔΥΚκαι από τις 16 Αυγούστου 1974 ήταν στην λίστα των αγνοουμένων... Την Κυριακή 28 Μαϊου, η γεννέτειρά του, το χωριό Ποταμιές θα τον υποδεχθεί με τις πρέπουσες τιμές.Φωτογραφία: Μανούσος Τριανταφυλλίδης


Στη Λευκωσία λοιπόν, σε μια έντονα φορτισμένη ατμόσφαιρα, οι συγγενείς των μέχρι πρόσφατα αγνοουμένων, οι οποίοι σήκωναν επί 43 χρόνια τον δικό τους σταυρό αναζητώντας πληροφορίες για τα αγαπημένα τους πρόσωπα, έμαθαν τις συνθήκες θανάτου, όπως αυτές προκύπτουν από την εξέταση των σκελετικών ευρημάτων. Για την περίπτωση του Ιωάννη Παπαδόπουλου, βρέθηκε δεμένος και πυροβολημένος σε αρκετά σημεία, ενώ οι Τούρκοι είχαν χρησιμοποιήσει ως σχοινί, το κορδόνι των στρατιωτικών του αρβυλών! Το γεγονός ότι τα λείψανα βρέθηκαν σε αρκετή απόσταση από το στρατόπεδο, σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος στρατιώτης, πιάστηκε ζωντανός, πέρασε ένα διάστημα -ίσως και λίγων ωρών- ως αιχμάλωτος στα χέρια των Τούρκων και εκτελέστηκε! Άρα αποδεδειγμένα βάση των ευρημάτων μιλάμε για ένα ακόμα έγκλημα πολέμου. Το πιθανότερο είναι να είχαν την ίδια τύχη και οι υπόλοιποι αγνοούμενοι που βρέθηκαν στον ίδιο ομαδικό τάφο!
«Θέλω το κορδόνι, είναι αποδεικτικό στοιχείο του εκλήματος»

Ο αδερφός του στρατιώτη της ΕΛΔΥΚ, ζήτησε επίμονα να παραλάβει μαζί με τα οστά και το κορδόνι των αρβυλών που χρησιμοποιήθηκε από τους Τούρκους για να δεθεί ο Ιωάννης Παπαδόπουλος, πριν εκτελεστεί, όμως όπως καταγγέλλει στη συνομιλία που είχαμε μαζί του, το μέλος της ε/κ πλευράς στη Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους (ΔΕΑ) Νέστορας Νέστορος αρνήθηκε να το παραδόσει!

Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, όχι μόνο στην οικογένεια του Ι. Παπαδόπουλου, αλλά και σε άλλους συγγενείς που βρίσκονται στην Κύπρο για την παραλαβή των οστών των δικών τους ανθρώπων.

«Για 43 ολόκληρα χρόνια αγωνιζόμαστε να βρούμε τα οστά των ανθρώπων μας. Είναι απαράδεκτο αυτό που γίνεται, ζήτησα το κορδόνι που έδεσαν τον αδερφό μου και αρνήθηκαν να μου το δώσουν. Είναι ένα κειμήλιο και αποδεικτικό στοιχείο των εγκλημάτων των Τούρκων...», μας ανέφερε χαρακτηριστικά ο Νίκος Παπαδόπουλος.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι το θέμα που προέκυψε, τέθηκε ενώπιον του υπουργού Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Φωκαΐδη και του Αρχηγού ΓΕΣ κ. Στεφανή στην τελετή που πραγματοποιήθηκε στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ.


e-criti.gr,patrisnews.gr

Επαναπατρίζονται λείψανα στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ μετά από 43 χρόνια

Η Κύπρος θα πει αύριο το ύστατο χαίρε σε πεσόντες-αγνοουμένους στρατιώτες της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) , οι οποίοι έπεσαν υπέρ βωμών και εστιών προασπιζόμενοι κατά την 
τουρκική εισβολή του 1974 την ανεξαρτησία και εδαφική κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ενώπιον των λείψανων των γενναίων μαχητών θα αναπεμφθεί δέηση στον ιερό ναό της Του Θεού Σοφίας από τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, στην οποία θα είναι παρόντες, ο Πρόεδρος της Κύπρου, Νίκος Αναστασιάδης και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδος, Πάνος Καμμένος. Στην συνέχεια, άνδρες της ΕΛΔΥΚ και τις Εθνικής Φρουράς θα μεταφέρουν τις λειψανοθήκες στο παλαιό αεροδρόμιο Λάρνακας και με μεταγωγικό C-130 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας θα φθάσουν στην Αθήνα και θα ταφούν στην γενέτειρα, ή στον τόπο της διαμονής τους.

Για την αυριανή τελετή, έχουν έρθει από την Ελλάδα οικείοι των αδικοχαμένων ανδρών της ΕΛΔΥΚ, οι οποίοι χθες και σήμερα έτυχαν ενημέρωσης από αρχαιολόγους και ανθρωπολόγους στο Ανθρωπολογικό Εργαστήριο της Επιτροπής για Αγνοούμενα Πρόσωπα που βρίσκεται στο παλιό αεροδρόμιο της Λευκωσίας εντός της «νεκρής» ζώνης της Λευκωσίας. Παρόντες στην ενημέρωση ήταν και ειδικοί σε θέματα ψυχολογικής στήριξης.

Συγκεκριμένα στην περιοχή Κιόνελι, που μετά την τουρκική εισβολή βρίσκεται στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, βρέθηκαν λείψανα 13 ατόμων, αλλά δύο δεν μπόρεσαν ακόμη να ταυτοποιηθούν με την μέθοδο του DNA.

Αύριο θα μεταφερθούν στην Ελλάδα τα λείψανα 10 ΕΛΔΥΚάριων που ήταν στον κατάλογο της Επιτροπής για Αγνοούμενα Πρόσωπα. Δυστυχώς, για οκτώ αγνοουμένους, τα λείψανα τους που ταυτοποιήθηκαν με την μέθοδο του DNA, δεν ξεπερνούν τα επτά με δέκα. Βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στην περιοχή Κιόνελι, η οποία, μετά την τουρκική εισβολή βρίσκεται στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Ο τάφος εντοπίσθηκε από πληροφορία, την οποία έδωσε στην τουρκοκυπριακή πλευρά τουρκοκύπριος βοσκός (σ.σ: δια της δημοσιογράφου Σεφγκιούλ Ουλουτάκ, η οποία χρόνια τώρα καταβάλλει προσπάθειες για συλλογή στοιχείων και πληροφοριών προς διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων).

Οι άλλοι τρεις, των οποίων τα λείψανα είναι πλήρη ή σχεδόν πλήρη, βρέθηκαν κοντά στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ το 1974, που σήμερα και αυτό είναι στην «νεκρή» ζώνη. Τα τρία λείψανα βρέθηκαν τυχαία, κατά τη διάρκεια εργασιών του συστήματος ύδρευσης. Οι οικογένειες των τριών είχαν μια πρώτη ενημέρωση για την ανεύρεση των αγαπημένων τους προσώπων τον Απρίλιο. Σε ό,τι αφορά τους δέκα, έξι οικογένειες ενημερώθηκαν τον Δεκέμβριο του 2016 και οι τέσσερις τον Φεβρουάριο του 2017.

Συνολικά, βρίσκονται στην Κύπρο δέκα συγγενείς πέντε πεσόντων. Για άλλους έχουν δοθεί από τους συγγενείς εξουσιοδοτήσεις στο Γενικό Επιτελείο Στρατού για τον επαναπατρισμό των λειψάνων. Τρεις οικογένειες από τους δεκατρείς ΕΛΔΥΚΑΡΙΟΥΣ δεν θα παραλάβουν επί του παρόντος τα λείψανα. Αυτό «δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουν το αποτέλεσμα της ταυτοποίησης, αλλά οφείλεται σε δικούς τους προσωπικούς λόγους, τους οποίους εμείς δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε» εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ συνεργάτης του Ελληνοκύπριου εκπροσώπου.

Η εκταφή στο Κιόνελι ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2012 και ολοκληρώθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2013.

Η εκταφή στην περιοχή του Αγίου Δομετίου ξεκίνησε 20 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 15 Μαΐου 2015.
Στους ομαδικούς τάφους βρέθηκαν ορισμένα προσωπικά αντικείμενα, αλλά δεν είναι ιδιαίτερης σημασίας, εκτός, όπως αναφέρθηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, από την περίπτωση των τριών, όπου εντοπίστηκε ένας αναπτήρας, αλλά οι συγγενείς θα είναι σε θέση να αναγνωρίσουν σε ποιόν ανήκε, γιατί ο αναπτήρας δεν ήταν πλησίον συγκεκριμένου λειψάνου, αλλά στον ομαδικό τάφο. Και οι δεκατρείς είχαν έλθει από την Ελλάδα να υπηρετήσουν στην ΕΛΔΥΚ λίγους μήνες πριν από την εισβολή.

Τα λέιψανα των ταυτοποιηθέντων 

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ εξασφάλισε τον ονομαστικό κατάλογο

Α/Α ΟΝΟΜΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΥΓΓΕΝΩΝ
1 ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Μεγάλος
Κεφαλόβρυσος
Τρικάλων Τρίκαλα
2 ΣΙΝΗΣ ΑΡΓΎΡΙΟΣ Θήβα Κατταρέλι &
Μελισσοχώρι
Θήβας
3 ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Αγία Μαρίνα Βάρδα - Ηλεία Πάτρα
4 ΧΑΜΟΥΡΙΩΤΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κασάνδρα - Χαλκιδική Νέα Ποτίδαια Χαλκιδικής
5 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Λάνθη - Ηλεία Κολωνός, Αθήνα
6 ΜΠΡΟΔΗΜΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Δίδυμα - Αργολίδα Δίδυμα, Αργολίδας
7 ΖΕΡΒΟΜΑΝΩΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Παράκοιλα - Μυτιλήνη Παράκοιλα - Μυτιλήνη
8 ΤΡΙΑΝΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 'Ανω Σκαφιδώτη - Πρέβεζα Καναλάκι - Πρέβεζα
9 ΑΝΘΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κέρκυρα Ανω Μεσογγή -
Βραγκανιώτικα,
Κέρκυρα
10 ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ΜΑΝΟΥΣΟΣ Ποταμιές -
Ηράκλειο,
Κρήτης Ποταμιές -
Ηράκλειο,
Κρήτης

Οι πρώτοι οκτώ του καταλόγου είναι από τον ομαδικό τάφο στο Κιόνελι και οι δύο τελευταίοι (9 και 10) από τον τάφο στην περιοχή του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, αλλά ταυτοποιήθηκαν μόνο τα λείψανα των δύο. Στο νούμερο 7 του καταλόγου είναι ο στρατιώτης Γιώργος Ζερβομανώλης, για τον οποίο έγραψε, 17 Μαίου, ο συνάδελφός Στρατής Μπαλάσκας, ανταποκριτής του ΑΠΕ-ΜΠΕ στην Μυτιλήνη, με τίτλο: «Το τελευταίο γράμμα ενός ήρωα».

Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ του συναδέλφου το 1974, ο 21 ετών τότε στρατιώτης από τη Λέσβο, παιδί οικογένειας ψαράδων-Μικρασιατών προσφύγων, όπως αποδείχθηκε, σκοτώθηκε αμυνόμενος, κατά τη διαδικασία απαγκίστρωσης των υπερασπιστών του στρατοπέδου από το ύψωμα Α στα περίχωρα της Λευκωσίας, στις 16 Αυγούστου 1974. 10 από τους 12 θαμμένους εκεί, ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο του DNA.

Ο Στ. Μπαλάσκας στο σχετικό ρεπορτάζ, παρουσίασε το τελευταίο γράμμα του στρατιώτη προς τους γονείς και τα αδέλφια του, το οποίο ελήφθη μετά την εξαφάνιση και τον θάνατό του, όπως αποδείχθηκε 43 χρόνια μετά, που στάλθηκε από την Κύπρο στις 9 Αυγούστου 1974, στο «διάλειμμα» των εχθροπραξιών μεταξύ «Αττίλα 1» και «Αττίλα 2».

Λείψανα άλλων επτά από τους οποίους ο ένας έπεσε το 1964 

Στην Ελλάδα θα επαναπατριστούν αύριο τα λείψανα άλλων επτά στρατιωτικών από το πρόγραμμα εκταφών της κυπριακής κυβέρνησης, που θυσιάστηκαν για την Κύπρο – έξι απ’ αυτούς το 1974, και ο ένας δέκα χρόνια πριν κατά τις δικοινοτικές ταραχές. Ο λόγος για τον Νικόλαο Νιάφα, ο οποίος το 1964 ήταν ανθυπασπιστής στο Ναυτικό. Ήταν μέλος του πληρώματος της ακταιωρού «Φαέθων», που βομβαρδίστηκε τον Αύγουστο του 1964 στον κόλπο του Ξερού από την τουρκική αεροπορία. Στην οικογένεια του Νιάφα, όπως και σε κάποιες άλλες οικογένειες των πεσόντων της ακταιωρού, είχαν δοθεί οστά χωρίς να γίνουν επιστημονικές εξετάσεις και ταυτοποιήσεις. Όταν άρχισε να εφαρμόζεται η μέθοδος DNA, η κυπριακή κυβέρνηση ζήτησε από τις οικογένειες να επιστρέψουν τα λείψανα για να ταυτοποιηθούν, καθώς υπήρχαν υποψίες ότι σε κάποιες περιπτώσεις δεν ανήκαν στους ανθρώπους τους. Τα λείψανα, που κατείχε η οικογένεια του Νιάφα, ανήκαν στον αδικοχαμένο ανθυπασπιστή, αλλά βρέθηκαν και άλλα δικά του σε πρόσφατη εκταφή στο κοιμητήριο Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Η άλλη περίπτωση είναι ο αντιπτέραρχος Παναγόπουλος Βασίλειος, κυβερνήτης του NORATLAS το οποίο κατέρριψε από λάθος η κυπριακή αεράμυνα στις 22 Ιουλίου 1974 - και ακόμη δύο καταδρομείς του αεροσκάφους.

Τα λείψανα του Παναγόπουλου και των άλλων δύο καταδρομέων, Κουκουρούνη Σωτήριου και Τζιβαλάκη Στέφανου, εντοπίστηκαν στο στρατιωτικό κοιμητήριο Λακατάμιας.

Τέλος, θα δοθούν τα λείψανα τριών ανδρών της ΕΛΔΥΚ, του συνταγματάρχη Παπαλάμπρου Βασίλειου, Αθανασίου Νικόλαου και Κρητικού Νικόλαου, που βρέθηκαν σε εκταφές στις περιοχές που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία.

kathimerini.gr

Η βουτιά του Αρχιφύλακα στο Θερμαϊκό ηχηρή απάντηση στη μισθολογική... βουτιά των αστυνομικών

Ενώ όλοι βιώνουμε μια παρατεταμένη περίοδο καθίζησης, μια ανήλια διάθεση μας ακολουθεί παντού, λόγω της κρίσης ολκής που επισκιάζει τα πάντα, υπάρχουν παραδείγματα που μας κάνουν να

ευθυγραμμίζουμε την εκτροχιασμένη μας πορεία, άνθρωποι που εκπέμπουν λάμψη στη θαμπάδα που οι ειδικές συνθήκες μας επιβάλλουν…

Σ’ αυτές τις ειδικές συνθήκες πρέπει να επικεντρωθούμε…Τέτοιες συνθήκες ερμηνεύτηκαν περιφραστικά, αυτές που ο αστυνομικός βιώνει τον κίνδυνο  να του στοιχίσει την ίδια του τη ζωή, προκειμένου να φέρει εις πέρας την αποστολή του ως ευσυνείδητος επαγγελματίας. Η αγωνία του να σώσεις μια ζωή που θέλει να παραιτηθεί από την αδιέξοδη καθημερινότητά του, δεν εκφράζεται περιφραστικά…Δεν υπάρχουν ειδικές συνθήκες, ελλοχεύει άμεσος κίνδυνος της δικής του ζωής!!! Να βουτάς σε απύθμενα θολά νερά για να πολλαπλασιάσεις τις τελευταίες αναπνοές μιας γυναίκας και να την τραβήξεις πίσω στη ζωή…Έτσι, τα ξημερώματα τις 23-05-2017 λίγο μετά τις 06.00΄, το πλήρωμα του περιπολικού στο οποίο επέβαιναν ο Αρχιφύλακας ΠΕΠΑΝΙΔΗΣ Μηνάς του Α.Τ. Χαριλάου και ο Αρχιφύλακας ΤΟΠΑΛΙΔΗΣ Δημήτριος του Α.Τ. Καλαμαριάς, λαμβάνοντας κλήση από το Κέντρο Άμεσης Δράσης για άτομο στη θάλασσα στο ύψος του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, μετέβηκαν σε τάχιστο χρόνο. Φτάνοντας και βλέποντας μία γυναίκα ηλικίας 60 ετών περίπου να επιπλέει σχεδόν ακίνητη και ανήμπορη να προσεγγίσει τη στεριά, έχοντας εγκαταλειφθεί από τις δυνάμεις της, ο πρώτος (Μηνάς), χωρίς δισταγμό βούτηξε στα βαθιά και ακάθαρτα νερά του Θερμαϊκού για να τη σώσει από βέβαιο πνιγμό…Με τη βοήθεια του δεύτερου αστυνομικού (Δημήτρη) και ενός υπαλλήλου του ΕΚΑΒ ,η γυναίκα ανασύρθηκε ζωντανή στη στεριά όπου της παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Κι όμως, αυτοί οι αστυνομικοί , όλοι οι Αστυφύλακες της πρώτης γραμμής αντί της αξιοπρεπούς στάσης της πολιτείας απέναντί τους, τους φιλοδωρεί με ειδικό επίδομα συνθηκών της τάξεως των 55 ΕΥΡΩ…..

Όμως ,το φιλότιμο και το μεράκι δεν φτάνουν για να ισοφαρίσουν την αίσθηση αδικίας που δημιουργεί το νέο μισθολόγιο-φτωχολόγιο στον αστυνομικό. Κατά τη γνώμη μου, το επίδομα ειδικών συνθηκών, όπως βαπτίζουν το επίδομα κινδύνου, δεν πρέπει να ξεκινάει αλλά να καταλήγει σε ύψος στο βαθμό του Αστυφύλακα και όχι σε Ανώτατους Αξιωματικούς, οι οποίοι θα λαμβάνουν έως το οκταπλάσιο ποσό από αυτόν!

Ας σταματήσει να επικρατεί για τον μάχιμο αστυνομικό η αισιοδοξία της απελπισίας: « Αφού ο ασθενής δεν πέθανε , μπορεί να καλυτερεύσει»! Η ενεστώσα πολιτική ηγεσία να στοχεύσει άμεσα στην ίαση της τραυματισμένης αξιοπρέπειας του αστυνομικού, επαναπροσδιορίζοντας το μέγιστο οικονομικό ολίσθημα που διαπράττεται σε βάρος του…Εξάλλου, ο νομπελίστας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης το λέει ξεκάθαρα: « Αρκετά λατρέψαμε τον κίνδυνο κι είναι καιρός να μας το ανταποδώσει…»

Μηνά και Δημήτρη,  το φιλότιμο και η υπηρεσιακή σας ευσυνειδησία ας παραδειγματίσουν ….και ας προβληματίσουν.

Αντωνόπουλος  Δημήτριος

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΣΤΗΝ Π.Ο.Α.Σ.Υ.

 Μέλος του Ε.Κ.Α. Θεσσαλονίκης

ekathess.gr

bloko.gr

Επίθεση στο Μάντσεστερ: Το τελευταίο τηλεφώνημα του «καμικάζι» - «Μάνα συγχώρεσέ με»

Μία συγκλονιστική πληροφορία διέρρευσε από τις αρχές της Λιβύης αναφορικά με το τρομοκρατικό χτύπημα στο Μάντσεστερ Αρίνα από τον 22χρονο Σαλμάν Αμπέντι. Ο καμικάζι του Ισλαμικού 
Κράτους επικοινώνησε τηλεφωνικά με τη μητέρα του, 15 λεπτά πριν ανατιναχθεί, ζητώντας από εκείνη να τον συγχωρέσει για την πράξη που ήταν αποφασισμένος να εκτελέσει.

«Μάνα συγχώρεσέ με», φέρεται να είπε ο βομβιστής αυτοκτονίας που σκόρπισε τον θάνατο σε 22 ανθρώπους, τραυματίζοντας άλλους 119, σύμφωνα με την τελευταία καταμέτρηση, όταν ανατινάχθηκε κατά τη διάρκεια της συναυλίας της Αριάνα Γκράντε.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο 22χρονος καμικάζι είχε πείσει τους γονείς του να του επιστρέψουν το διαβατήριό του. Αφού τους ευχαρίστησε γι' αυτό, ζήτησε από τη μητέρα του να τον συγχωρήσει και 15 λεπτά μετά, εκτελούσε την τελευταία του αποστολή.

Τόσο η μητέρα, όσο και τα τρία αδέλφια του δράστη, προσήχθησαν από τις αρχές της Λιβύης για ανάκριση. Όπως διέρρευσε, η μητέρα δήλωσε στους ανακριτές ότι ο γιος της έφυγε από τη Λιβύη για την Αγγλία μόλις τέσσερις ημέρες πριν πραγματοποιήσει την επίθεση στο Μάντσεστερ Αρίνα, δηλαδή την Παρασκευή.

Όπως αποκαλύφθηκε, ο πατέρας είχε στην κατοχή του τα διαβατήρια όλων των παιδιών. Ο Σαλμάν, ωστόσο, τον έπεισε να του το δώσει πίσω, προκειμένου να μεταβεί στη Μέκκα της Σαουδικής Αραβίας και να πραγματοποιήσει την τελετή Umrah.

Ο 22χρονος ωστόσο δεν ταξίδεψε στη Σαουδική Αραβία, αλλά στη Βρετανία, όπου λίγα 24ωρα μετά, συγκλόνισε τον κόσμο και θύμισε ότι από την τρομοκρατία του συγκεκριμένου τύπου, κανείς δεν εξαιρείται.

Το πέρασμα από την Κωνσταντινούπολη

Ο δράστης της επίθεσης στο Μάντσεστερ της Βρετανίας, Σαλμάν Αμπέντι, πέρασε από το αεροδρόμιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης, ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν προς την Ευρώπη, έγινε σήμερα γνωστό από έναν Τούρκο αξιωματούχο.

«Μπορώ να επιβεβαιώσω ότι πέρασε από το αεροδρόμιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης. Όμως δεν υπήρξε καμία προειδοποίηση από τις υπηρεσίες πληροφοριών προς την Τουρκία πριν από την επίθεση στο Μάντσεστερ» είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο αυτή η πηγή που δεν θέλησε να κατονομαστεί.

Ο υψηλόβαθμος αξιωματούχος δεν διευκρίνισε το ακριβές δρομολόγιο του υπόπτου, ούτε την ημερομηνία διέλευσής του από την Τουρκία.

Ένα πρόσωπο στο περιβάλλον της οικογένειας επιβεβαίωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι ο Σαλμάν Αμπέντι βρισκόταν στη Λιβύη προτού επιστρέψει στη Βρετανία, τέσσερις ημέρες πριν από την επίθεση. Το Ατατούρκ είναι ένα από λίγα αεροδρόμια που εξυπηρετεί απευθείας πτήσεις από τη Λιβύη.

Τέσσερις ημέρες πριν είχε εντοπιστεί και στη Γερμανία

Άλλη μια πληροφορία που ενισχύει το σενάριο που θέλει τον βομβιστή του Μάντσεστερ Σαλμάν Αμπέντι να είναι μέρος ενός ευρύτερου δικτύου τρομοκρατών που δρα στην Ευρώπη μετέδωσε το πρωί της Πέμπτης το γερμανικό Focus

Σύμφωνα με πληροφορίες από γερμανικές πηγές, ο Αμπέντι τέσσερις ημέρες πριν την τρομοκρατική επίθεση στο Μάντσεστερ βρέθηκε στο Ντίσελντορφ. Κατά τις ίδιες πηγές τις τελευταίες 24 ώρες έχουν συλληφθεί τέσσερις εξτρεμιστές μουσουλμάνοι στο Βερολίνο χωρίς να έχει διευκρινιστεί αν οι συλλήψεις αυτές σχετίζονται με την επίθεση της Δευτέρας που άφησε πίσω της 22 νεκρούς.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του γερμανικού περιοδικού ο 22χρονος βομβιστής πήγε από το Μάντσεστερ στο Ντίσελντορφ και από εκεί πίσω στη Βρετανία, καθώς το αεροπορικό ταξίδι ανάμεσα στις δύο πόλεις διαρκεί μόλις 1,5 ώρα.

Είχαν προειδοποιήσει πέντε φορές για τον 22χρονο

Ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των βρετανικών αρχών δημιουργεί η αποκάλυψη ότι είχαν ενημερωθεί πριν από πέντε χρόνια για την ριζοσπατικοποίηση του Σαλμάν Αμπέντι, του 22χρονου που αιματοκύλισε το Μάντσεστερ πυροδοτώντας εκρηκτικό μηχανισμό στο τέλος της συναυλίας της Αριάνα Γκράντε.

Σύμφωνα με βρετανικά ΜΜΕ οι αρχές είχαν ενημερωθεί για τον κίνδυνο που αποτελούσε ο Αμπέντι καθώς φέρεται να έλεγε σε φίλους του ότι «το να είναι κανείς βομβιστής αυτοκτονίας είναι ΟΚ».

Κατά τις ίδιες πληροφορίες οι αρχές δεν ενημερώθηκαν ούτε μια, ούτε δύο αλλά πέντε φορές για την αλλαγή στάσης του 22χρονου βομβιστή ενώ φέρονται να ήταν εν γνώσει τους ότι ο πατέρας του είχε σχέσεις με ισλαμιστική ομάδα στη Λιβύη που ήταν απαγορευμένη στη Βρετανία.

Όπως μετέδωσε το BBC δύο φίλοι του ήταν αυτοί που - ξεχωριστά ο καθένας - κάλεσαν την ειδική «κόκκινη γραμμή» της βρετανικής αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας για να εκφράσουν την ανησυχία τους ότι στήριζε την τρομοκρατία.

Τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα των χαμένων ευκαιριών των βρετανικών αρχών ένας Αμερικανός αξιωματούχος ο οποίος ενημέρωσε πως ακόμα και μέλη της οικογένειας του Αμπέντι είχαν επικοινωνήσει με τη βρετανική αστυνομία και είχαν πει ότι ήταν «επικίνδυνος».

protothema.gr

Έρευνες για το πώς «πέρασε» ο φάκελος που εξερράγη στα χέρια του Λουκά Παπαδήμου

Λεπτομερή και εξονυχιστική έρευνα, προκειμένου να δοθούν αδιαμφισβήτητες απαντήσεις στα ερωτήματα που προκύπτουν από την έκρηξη του παγιδευμένου φακέλου στα χέρια του πρώην

πρωθυπουργού, Λουκά Παπαδήμου, μέσα στο αυτοκίνητο που τον μετέφερε στο σπίτι του από την Τράπεζα της Ελλάδος, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο ίδιος, ο οδηγός και ένας ακόμα συνοδός, από την ασφάλεια της Τράπεζας, έχει ζητήσει ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ, αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Τσουβάλας, από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία και τις άλλες αρμόδιες υπηρεσίες.

Σε ό,τι αφορά στο κύριο ερώτημα, πώς έφτασε ο παγιδευμένος φάκελος στα χέρια του πρώην πρωθυπουργού, σύμφωνα με αρμόδιες αστυνομικές πηγές, μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί τελική απάντηση.

Η διαδικασία πάντως, όπως λένε στελέχη της ΕΛ.ΑΣ, είναι ότι η αλληλογραφία όλων των πολιτικών και άλλων προσώπων που φυλάσσονται από την Αστυνομία ως πιθανοί στόχοι επιθέσεων, πριν φτάσει στα χέρια τους ελέγχεται σε ειδικά μηχανήματα και από εξειδικευμένο προσωπικό.

Στην περίπτωση του κ. Παπαδήμου, η αλληλογραφία που φτάνει στην Ακαδημία Αθηνών, επειδή εκεί δεν υπάρχουν ειδικά μηχανήματα ακτίνων, παραλαμβάνεται από κάποιον εκ των ανδρών της ασφαλείας του και μεταφέρεται στη Βουλή, όπου ελέγχεται, ενώ μετά περνάει και από δεύτερο έλεγχο στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Δεν έχει διευκρινιστεί, ωστόσο, αν ακολουθήθηκε η διαδικασία με τον επίμαχο φάκελο, αν ήταν δηλαδή μέσα στην υπόλοιπη αλληλογραφία από την Ακαδημία και αν ναι, γιατί δεν εντοπίστηκε ο εκρηκτικός μηχανισμός.

Κάποιες απαντήσεις αναμένεται ότι θα δοθούν από τις καταθέσεις του κ. Παπαδήμου και των δύο υπαλλήλων της ΤτΕ που τον συνόδευαν, ενώ εξετάζονται και όλοι όσοι εμπλέκονται στην διαδικασία ελέγχου της αλληλογραφίας.

Παράλληλα, στην Εγκληματολογική Υπηρεσία, καταβάλλεται προσπάθεια να επανασυντεθεί ο φάκελος, που διαλύθηκε από την έκρηξη, ώστε να μπορέσουν οι αστυνομικοί να δουν από πού ταχυδρομήθηκε, ποιός αναγράφεται ως αποστολέας και διάφορες λεπτομέρειες που μπορεί να βοηθήσουν στις έρευνες.

Από την πρώτη έρευνα, φαίνεται πως ο παγιδευμένος φάκελος που εξερράγη στα χέρια του κ. Παπαδήμου, είχε μικρή ποσότητα εκρηκτικής ύλης για πυροτεχνήματα και έχει και άλλες ομοιότητες με τους φακέλους στον Β. Σόιμπλε και στο ΔΝΤ στο Παρίσι, καθώς και άλλους οκτώ που εντοπίστηκαν τις επόμενες μέρες, στο κέντρο διαλογής των ΕΛΤΑ στο Κρυονέρι, τον περασμένο Μάρτιο.

Οριστική απάντηση πάντως, θα δοθεί μετά την ολοκλήρωση της έρευνας στα εγκληματολογικά εργαστήρια.

Σημειώνεται ότι μετά την έκρηξη που τραυμάτισε τον κ. Παπαδήμο και τους συνοδούς του, ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, ενημέρωσε αμέσως τους αρχηγούς των κομμάτων, ενώ ταυτόχρονα ενημερώθηκαν από την Αστυνομία πολιτικοί και άλλα πρόσωπα, καθώς και οι αρμόδιες υπηρεσίες σε υπουργεία, οργανισμούς και επιχειρήσεις για τυχόν και άλλους παγιδευμένους φακέλους που έχουν αποσταλεί.

Σχετικά με αναφορές σε ρεπορτάζ διαφόρων μέσων ότι είχε μειωθεί η φρουρά του κ. Παπαδήμου, από αστυνομικές πηγές έγινε γνωστό ότι πράγματι, είχε 12 άτομα φρουρά, που μειώθηκαν σε οκτώ, στο πλαίσιο της γενικότερης μείωσης των αστυνομικών ασφαλείας, από όλους τους στόχους, για την ενίσχυση της αστυνόμευσης.

Διευκρινίζουν όμως ότι η φρουρά του κ. Παπαδήμου αποτελείται από καλά εκπαιδευμένους αστυνομικούς, που καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες φύλαξης του πρώην πρωθυπουργού και τονίζουν ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση, η μείωση δεν επηρέασε το γεγονός.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέα στοιχεία για την δολοφονία της μεσίτριας

Νέα στοιχεία βλέπουν το φως της δημοσιότητας για την υπόθεση της 36χρονης μεσίτριας που φέρεται να δολοφονήθηκε από τον 38χρονο αγγειοχειρούργο μέσα στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο

Θεσσαλονίκης.

Όπως αποκάλυψε η δικηγόρος της οικογένειας του θύματος στον ΑΝΤ1 στο άψυχο κορμί της άτυχης μεσίτριας βρέθηκε και δεύτερη ουσία, εκτός από την προποφόλη, σύμφωνα με τον ιατροδικαστή.

Η ουσία που βρέθηκε στο κορμί της είναι το σκληρό οπιούχο ναρκωτικό φάρμακο, fentanyl, το οποίο είναι 80 με 100 φορές πιο ισχυρό από τη μορφίνη και 40-50 φορές πιο ισχυρό από ηρωίνη 100% καθαρότητας. Το φάρμακο εντοπίστηκε στο αίμα και τα ούρα της άτυχης 36χρονης. 

Σύμφωνα με την δικηγόρο, το συγκεκριμένο φάρμακο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί καθώς οι σκληρυντικές ενέσεις για τις οποίες πήγε η άτυχη γυναίκα εκείνη την ημέρα στο νοσοκομείο για την διενέργειά τους, δεν απαιτείται η χορήγηση αυτού του κοκτέιλ των φαρμάκων, δηλαδή της προποφόλης και του fentanyl. 

Παράλληλα, η δικηγόρος τονίζει πως η ύπαρξη αυτού του φαρμάκου στο άψυχο κορμί της μεσίτριας  καταδεικνύει τη αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου, όπως αποδόθηκε από τον Εισαγγελέα και την Κυρία ανακρίτρια.

Σήμερα πάντως ο σύζυγος της άτυχης 36χρονης βρέθηκε στο νοσοκομείο που σύμφωνα με το κατηγορητήριο η μητέρα των 3 παιδιών έχασε την ζωή της. 

antenna.gr

Πρόσφατα Θέματα – panhellenicpost.com – by Christos Malaspinas

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

• Ανατροπή λεωφορείου με μαθητές, δύο ενήλικες ελαφρά τραυματίες
• Συνάντηση Τσίπρα με Μέρκελ και Μακρόν για την απομείωση του χρέους
• Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος καταδικάζει την επίθεση στον Λ.Παπαδήμο
• Μεγάλο προβάδισμα της ΝΔ σε πρόθεση ψήφου
• Ο Ολυμπιακός «σκούπισε» τον Άρη και… υποδέχεται τον ΠΑΟ
• Σύντομο τετ α τετ Τραμπ – Τσίπρα
• Παγιδευμένο φάκελο άνοιξε ο Παπαδήμος στο αυτοκίνητο του
• Ομογένεια και ελληνικός Τύπος
• Εξανεμίζονται οι ελπίδες περί «καθαρής» απόφασης για το χρέος
• Στο ΝΑΤΟ των «απρόθυμων» ο Τραμπ για «δύσκολες» συνομιλίες
• Επεισόδια, αποχή, ξεχωριστά αποτελέσματα και νίκη της ΔΑΠ στις φοιτητικές εκλογές

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ: www.panhellenicpost.com

Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος καταδικάζει την επίθεση στον Λ.Παπαδήμο

Αθήνα

Στο πλευρό του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου βρέθηκε η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία του τόπου, παράγοντες της δημόσιας ζωής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καταδικάζοντας την σε βάρος του τρομοκρατική επίθεση.

Με τον «Ευαγγελισμό» επικοινώνησε άμεσα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος.

Για την επίθεση ενημερώθηκε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στις Βρυξέλλες. «Καταδικάζω απερίφραστα την επίθεση ενάντια στον Λουκά Παπαδήμο. Εύχομαι ταχεία ανάρρωση στον ίδιο και τους ανθρώπους που τον συνόδευαν» αναφέρει σε μήνυμά του στο Twitter ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Την τρομοκρατική επίθεση κατά του πρώην πρωθυπουργού καταδίκασαν η Ολομέλεια της Βουλής και οι εκπρόσωποι των κομμάτων. «Η Βουλή σταθερά πιστεύει, με όλες τις εκδοχές και τις εκφάνσεις της, πως η Δημοκρατία δεν πρέπει να φοβάται και δεν πρέπει να λυγίζει. Ελπίζω να πάνε όλα καλά» δήλωσε ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, εξερχόμενος από το νοσοκομείο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος δήλωσε από τον Ευαγγελισμό ότι η κατάσταση τόσο του κ. Παπαδήμου όσο και των άλλων τραυματιών είναι σταθερή, έχουν επικοινωνία με το περιβάλλον και υποβάλλονται στους απαραίτητους ιατρικούς ελέγχους.

Ο κ. Τζανακόπουλος ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση και διαβεβαίωσε ότι η ΕΛ.ΑΣ. θα κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να υπάρξει ταχύτατη διαλεύκανση της υπόθεσης.

«Καταδικάζουμε με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο την σημερινή εγκληματική τρομοκρατική ενέργεια εναντίον του πρώην Πρωθυπουργού και προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών, Λουκά Παπαδήμου. Η ενέργεια αυτή αποτελεί πλήγμα για τη δημοκρατία. Ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση στον ίδιο, καθώς και στους υπόλοιπους τραυματίες» ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ.

«Καταδικάζω, με οργή, την άνανδρη τρομοκρατική επίθεση σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού κ. Λουκά Παπαδήμου», δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Εύχομαι στον ίδιο και σε όλους τους τραυματίες ταχεία και πλήρη ανάρρωση. Καλώ, ταυτόχρονα, την κυβέρνηση και τις αρχές Ασφαλείας να κάνουν τα πάντα, προκειμένου να συλληφθούν οι αδίστακτοι τρομοκράτες. Είναι εχθροί της πατρίδας μας και της Δημοκρατίας», πρόσθεσε ο πρόεδρος της ΝΔ, ο οποίος επισκέφθηκε αργότερα και τον Ευαγγελισμό.

Εκφράζουμε οργή και οδύνη για την άνανδρη τρομοκρατική επίθεση σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού κ. Λουκά Παπαδήμου», δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης έξω από το νοσοκομείο.

«Εύχομαι στον ίδιο και σε όλους τους τραυματίες ταχεία και πλήρη ανάρρωση ανέφερε και υπογράμμισε πως η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας θα πρέπει να γίνει πρώτη πολιτική προτεραιότητα διότι οι τρομοκράτες είναι εχθροί της Δημοκρατίας», πρόσθεσε ο πρόεδρος της ΝΔ.

Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Φώφη Γεννηματά δήλωσε: «Καταδικάζουμε απερίφραστα την τρομοκρατική επίθεση εναντίον του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου και των συνεργατών του. Τους ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση. Είχαμε έγκαιρα επισημάνει την ανάγκη προστασίας στόχων από την δράση της νέας τρομοκρατίας και των μεθόδων που χρησιμοποιεί με τους παγιδευμένους φακέλους».

«Η σημερινή επίθεση επιβάλλει τη λήψη πρόσθετων μέτρων. Πολίτες και πολιτικές δυνάμεις του τόπου, πρέπει να παραμείνουμε αποφασιστικοί και ενωμένοι στο θέμα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας μας» πρόσθεσε η κ. Γεννηματά.

«Την συμπαράσταση μας στον Λουκά Παπαδήμο. Εχθροί μας δεν είναι μόνο οι επίδοξοι δολοφόνοι αλλά και αυτοί που σπέρνουν μόνο μίσος στην κοινωνία», σχολίασε ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης, ο οποίος το βράδυ επισκέφθηκε το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται ο πρώην πρωθυπουργός.

Εξερχόμενος από το νοσοκομείο, ο κ. Θεοδωράκης εξέφρασε την ανακούφιση του για το γεγονός ότι όλοι οι τραυματίες είναι εκτός κινδύνου και δήλωσε: «Πέρα από την αυτονόητη καταδίκη αυτής της δολοφονικής επίθεσης θα πρέπει να σκεφτούμε όλοι μας και οι πολίτες αλλά και οι πολιτικοί ποιος οπλίζει τα χέρια αυτών των δολοφόνων. Το μίσος, ο διχασμός που σπέρνουν κάποιοι στην ελληνική κοινωνία απερίσκεπτα έχει ως αποτέλεσμα κάποιοι να νοιώθουν ότι μπορούν να στοχοποιούν και να προσπαθούν να δολοφονήσουν ανθρώπους.»

Στον Ευαγγελισμό έσπευσε για να επισκεφτεί τον κ. Παπαδήμο ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας. Χαρακτήρισε άναδρη και άδικη την επίθεση «εναντίον ενός ανθρώπου που κράτησε την Ελλάδα όρθια σε μια δύσκολη περίοδο». «Δεν θα κάμψει το ηθικό μας καθόλου» πρόσθεσε.

Στο νοσοκομείο βρέθηκαν επίσης ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, ο πρώην πρωθυπουργός και επικεφαλής του ΚΙΔΗΣΟ Γιώργος Παπανδρέου, ο πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης και ο εκπρόσωπος της ΝΔ Βασίλης Κικίλιας.

O Κώστας Σημίτης δήλωσε εξερχόμενος απο το νοσοκομείο: «Στη χώρα δεν υπάρχουν πια, ή περιορίζονται ή κινδυνεύουν τα δικαιώματα τα οποία έχουν οι πολίτες σε όλον τον ευρωπαϊκό χώρο. O κ. Παπαδήμος έχει εργαστεί για πολλά χρόνια αποτελεσματικά για τη χώρα. Έχει βοηθήσει πολύ, σε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Η δολοφονική απόπειρα εναντίον του δείχνει ότι στη χώρα επικρατεί μια θλιβερή κατάσταση: Αυτοί που κάνουν καλά τη δουλειά τους, αυτοί που φροντίζουν για τη χώρα, γίνονται στόχος». Ο κ. Σημίτης ευχήθηκε στον κ. Παπαδήμο να γίνει γρήγορα καλά και όπως είπε «οι ιατροί τον διαβεβαίωσαν ότι αυτό θα γίνει».

«Είναι μια εγκληματική ενέργεια από κοινούς εγκληματίες. Είναι πλήγμα στη δημοκρατία» είπε ο Γιώργος Παπανδρέου εξερχόμενος από το νοσοκομείο Ευαγγελισμός και σημείωσε ότι «μια τέτοια πράξη είναι πλήγμα στην αξιοπρέπεια κάθε πολίτη» καθώς πρόκειται για «έναν άνθρωπο τον οποίο καλέσαμε να βοηθήσει την Ελλάδα σε μια δύσκολη στιγμή της». Τέλος ο πρώην πρωθυπουργός ευχήθηκε γρήγορη ανάρρωση στο Λουκά Παπαδήμο και σε όσους τραυματίστηκαν.

Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς επικοινώνησε τηλεφωνικά με την διευθύντρια του Ευαγγελισμού κα Μιτσάκη και ενημερώθηκε για την κατάσταση της υγείας του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου. Ο κ. Σαμαράς είχε επίσης τηλεφωνική επικοινωνία με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα με τον οποίο είχε συναντηθεί πριν την επίθεση εναντίον του ο κ. Παπαδήμος.

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής επικοινώνησε επίσης με τη διευθύντρια του Ευαγγελισμού, ενημερώθηκε για την κατάσταση της υγείας του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, εξέφρασε τη συμπαράστασή του και ευχήθηκε περαστικά.

Το ΚΚΕ καταδικάζει την τρομοκρατική επίθεση σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου και σε ανακοίνωσή του υπογραμμίζει ότι «τέτοιου είδους ενέργειες, πέραν από το προβοκατόρικο και δολοφονικό χαρακτήρα τους, υπηρετούν σκοπιμότητες και σχεδιασμούς εχθρικούς προς το λαό και τα συμφέροντά του. Ευχόμαστε επίσης, ταχεία ανάρρωση στον κ. Παπαδήμο και τους υπόλοιπους τραυματίες - συνοδούς του» καταλήγει η ανακοίνωση του κόμματος.

«Οι ΑΝΕΛ καταδικάζουμε απερίφραστα την τρομοκρατική επίθεση εναντίον του κ. Λουκά Παπαδήμου και εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας. Κάθε πράξη βίας είναι απαράδεκτη και απολύτως καταδικαστέα. Ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση στον πρώην πρωθυπουργό και τους δύο άνδρες της φρουράς του» δήλωσε η εκπρόσωπος του κόμματος Μανταλένα Παπαδοπούλου.

«Καταδικάζουμε με τον πιο έντονο τρόπο και εκφράζουμε την βαθιά μας θλίψη, αλλά και οργή για το τρομοκρατικό χτύπημα σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού Λ.Παπαδημου και των συνοδών του. Ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση» ανέφερε η Ένωση Κεντρώων.

«Καταδικάζουμε απερίφραστα την τρομοκρατική επίθεση εις βάρος του πρώην πρωθυπουργού και προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών Λουκά Παπαδήμου. Αυτές οι εχθρικές ενέργειες προς την δημοκρατία δεν θα περάσουν. Εκφράζουμε την συμπαράσταση μας στον Λουκά Παπαδήμο και τους τραυματίες και ευχόμαστε την γρήγορη ανάρρωση τους. Οι αρχές θα πρέπει το συντομότερο δυνατό να βρουν τους δράστες της επίθεσης που αμαύρωσαν την διεθνή εικόνα της χώρας» ανέφερε η ΔΗΜΑΡ.

«Η δολοφονική επίθεση κατά του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου δείχνει ότι το τέρας της τρομοκρατίας, της βίας, του τυφλού μίσους είναι πάντα ζωντανό και έτοιμο να πλήξει τη Δημοκρατία και το δικαίωμα στη ζωή και την ασφάλεια. Η επαγρύπνηση δεν είναι ούτε πολυτέλεια ούτε υπερευαισθησία. Είναι δημοκρατική υποχρέωση της πολιτείας και των πολιτών. Είναι υποχρέωση μιας κοινωνίας που δεν φοβάται, αλλά και δεν αδιαφορεί απέναντι σε ότι συνιστά – άμεσα ή έμμεσα - ενθάρρυνση ή ανοχή της βίας. Απευθύνω τις θερμότερες μου ευχές στο Λουκά Παπαδήμο και τους συνοδούς του για καλή και γρήγορη ανάρρωση» δήλωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

«Οι ευχές όλων των δημοκρατικών πολιτών για ταχεία ανάρρωση, συνοδεύουν τον πρώην Πρωθυπουργό και πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών κ. Λουκά Παπαδήμο. Ο φόβος δεν θα νικήσει» δήλωσε ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, ο οποίος επισκέφθηκε επίσης το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται ο κ. Παπαδήμος.

Θερμές ευχές για πλήρη ανάρρωση έστειλε στο Λουκά Παπαδήμο ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Μαργαρίτης Σχοινάς. «Εκ μέρους της Κομισιόν και του πρόεδρου Γιούνκερ θερμές ευχές για πλήρη ανάρρωση στον Λ. Παπαδήμο. Έναν Έλληνα που τίμησε Ελλάδα και Ευρώπη» αναφέρει ο κ. Σχοινάς σε ανάρτησή του στο Twitter.

Τη λύπη του και τη συμπάθεια της διοίκησης και του προσωπικού της ΕΚΤ στο πρόσωπο του Λουκά Παπαδήμου για την επίθεση που δέχθηκε, εκφράζει με ανακοίνωσή του ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι. «Έχουμε στεναχωρηθεί από την επίθεση εναντίον του πρώην συναδέλφου μας, Λουκά Παπαδήμου, ενός γενναίου δημόσιου λειτουργού της Ελλάδας και της Ευρώπης», αναφέρει ο πρόεδρος της ΕΚΤ. «Εκ μέρους του διοικητικού συμβουλίου και του προσωπικού της ΕΚΤ, οι σκέψεις μας είναι με τον Λουκά, την οικογένεια και τους συνεργάτες του. Οι πρώην και νυν συνάδελφοι από το εκτελεστικό συμβούλιο της ΕΚΤ επιθυμούν να εκφράσουν την βαθύτατη συμπάθεια μας για τον Λουκά», καταλήγει η δήλωση του Μ.Ντράγκι.

Την καταδίκη του για την επίθεση εις βάρος του Λουκά Παπαδήμου εκφράζει με γραπτή του δήλωση ο Επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας Δημήτρης Αβραμόπουλος με γραπτή του δήλωση, από τις Βρυξέλλες, όπου βρίσκεται.

Η Ελληνική Ένωση Τραπεζών με ανακοίνωσή της «καταδικάζει την επίθεση κατά του πρώην πρωθυπουργού, πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και πρ.ώην αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ.Λουκά Παπαδήμου, μια επίθεση που έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του και τη ζωή δύο ακόμη εργαζομένων».

Την επίθεση καταδίκασαν πλήθος άλλων παραγόντων της δημόσιας ζωής, ευχόμενοι ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.

Newsroom ΔΟΛ

The Hellenic Information Team Μπέρμιγχαμ -Η πόλη της Αγγλίας που κατοικείται κυρίως από μουσουλμάνους, εφαρμόζεται η σαρία [εικόνες]

Posted: 25 May 2017 12:15 AM PDT

Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αγγλίας. Εκεί όπου ο τρόπος ζωής των ισλαμιστών τείνει να κυριαρχήσει και απειλεί να τινάξει στον αέρα μια κοινωνία που πέφτει θύμα της πολυπολιτισμικής ουτοπίας.

Ένα τυπικό απόγευμα χειμώνα στο Μπέρμιγχαμ: ατμόσφαιρα πηχτή από ομίχλη, παντού κτίρια από κόκκινα τούβλα, χαρακτηριστικό της βιομηχανικής κληρονομιάς αυτής της πόλης στο κέντρο της Αγγλίας. Στις 2 το μεσημέρι το φως σχεδόν εκλείπει. Ακούγεται δυνατά η φωνή του μουεζίνη από τον μιναρέ του επιβλητικού τζαμιού Birmingham Central Mosque. Αλλοι ακολουθούν την ώρα το βρετανικού τσαγιού και άλλοι προσκαλούνται, με τεράστια μεγάφωνα, να προσέλθουν στο τζαμί: τις καθημερινές, περίπου 6.000 άτομα το κατακλύζουν. Αντρες ντυμένοι με το παραδοσιακό ένδυμα, το kamis, και γυναίκες καλυμμένες με μαύρο πέπλο από το κεφάλι ως τα νύχια. «Allahou Akbar», ακούγεται από τον μιναρέ στη μισή πόλη. Στον δρόμο, μια ομάδα κοριτσιών παίζει και επαναλαμβάνει στα αραβικά: «Ο Θεός είναι μεγάλος».

Το Μπέρμιγχαμ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αγγλίας, μετά το Λονδίνο. Εχει περίπου 1 εκατομμύριο κατοίκους, εκ των οποίων οι μισοί είναι εμιγκρέδες και το 1/4 αυτών είναι μουσουλμάνοι. Στη λαϊκή συνοικία Small Heath, στο κέντρο της πόλης, το 95% των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι.
Αλλά και στον κεντρικό δρόμο Coventry Road η καθημερινότητα κινείται στον ρυθμό των  μουσουλμάνων, οι γυναίκες, ακόμη και τα μικρά κορίτσια φοράνε πέπλο που τις καλύπτει. Τα καταστήματα έχουν ειδικό ωράριο που αντιστοιχεί στην καθημερινή προσευχή. Οι τυπικές παμπ της πόλης σερβίρουν χαλάλ, δεν έχουν αλκοόλ και μοιράζουν τον χώρο σε ανδρικό και γυναικείο, με κουρτίνες. Τα μαγαζιά πουλάνε ισλαμικά ρούχα και τα βιβλιοπωλεία είναι θρησκευτικά.

Τα τουριστικά πρακτορεία διαφημίζουν ταξίδια «muslim friendly» με όρους για τις γυναίκες.

Η γαλλική LeFigaro έκανε ένα ταξίδι στο Μπέρμιγχαμ και συνάντησε κατοίκους της περιοχής. «Η Αγγλία δεν είναι Γαλλία. Η ανεξιθρησκεία στη δική σας χώρα είναι άλλοθι για να τιμωρείτε τους μουσουλμάνους. Η Γαλλία είναι δικτατορία. Εδώ στην Αγγλία είμαι ελεύθερη να φοράω νικάμπ ολόσωμο και να διδάσκω παιδιά σε ένα δημόσιο σχολείο. Μπορώ να προσεύχομαι καθημερινά μέσα σε ειδική αίθουσα στο σχολείο. Αυτό το ένδυμα που φοράω είναι εντολή του Θεού μου και με προφυλάσσει από τα ανδρικά βλέμματα», δηλώνει στην εφημερίδα μια νεαρή δασκάλα της πόλης.

Και πράγματι, δεν υπάρχει στην Αγγλία διάκριση μεταξύ δημόσιας ζωής και θρησκείας, όπως γίνεται στη Γαλλία. Στο Μπέρμιγχαμ, ορισμένα δημόσια σχολεία διοργανώνουν εκδρομές για τους μαθητές σε ναούς και τζαμιά, όπου οι ιμάμηδες τούς μαθαίνουν τα στοιχειώδη της προσευχής καθώς και κάποιες σουράτες, ακόμη και στους μαθητές χριστιανικής πίστης.

Στο Μπέρμιγχαμ τα παιδιά των μουσουλμάνων έχουν την ίδια καθημερινότητα με τους μεγάλους. Στις 17:00 αλλάζουν τη στολή του σχολείου και φοράνε abaya ή kamis για να παρακολουθήσουν κατηχητικό και μαθήματα Κορανίου, στα τζαμιά της πόλης. «Εδώ η σαρία δεν είναι πρόβλημα! Είναι ο καλύτερος νόμος, είναι πάνω από όλους τους άλλους. Η σαρία απαιτεί να κόβουμε το χέρι ενός κλέφτη, να σκοτώνουμε τους βιαστές και τους δολοφόνους», δηλώνει στην εφημερίδα ο Mohamed, ο οποίος φοράει ένα kamis ως τον αστράγαλο, όπως οι σαλαφιστές μουσουλμάνοι.

Η σαρία γίνεται ανεκτή στην Αγγλία. Υπάρχουν σήμερα περίπου 100 «sharia courts» στη χώρα. Πρόκειται για επίσημα ισλαμικά δικαστήρια, τα οποία βρίσκονται κυρίως μέσα σε τζαμιά και δικάζουν τρέχοντα θέματα: κληρονομιές, γάμους, διαζύγια κ.λπ.

Ο Mohamed Talha Bukhari, ιμάμης στο Birmingham Central Mosque, είναι ένας από τους δικαστές. «Δεν είναι ένας παράλληλος νόμος με τους νόμους της χώρας. Εμείς στηριζόμαστε πάνω σε θρησκευτικά κείμενα για να αποφασίσουμε. Είναι σημαντικό να εγγράφουμε τους γάμους στα δικά μας καταστατικά», δηλώνει.

Για ορισμένους, το να επιτρέπει η Αγγλία την εφαρμογή της σαρία είναι κάτι πολύ τραβηγμένο. Πολλές φωνές υψώνονται ήδη στη χώρα όπου κατοικούν πάνω από 3 εκατομμύρια μουσουλμάνοι και καταγγέλλουν τον κίνδυνο ισλαμοποίησης της βρετανικής κοινωνίας.

Η Gina Khan είναι εκπρόσωπος και μέλος του One Law for All, ένα κίνημα εναντίον της σαρία στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Αυτά τα δικαστήρια είναι παράνομα και δεν συνάδουν με τη δημοκρατία μας. Οι φανατικοί κρύβονται πίσω από μια εικόνα ισότητας και ανοχής. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και οι αποφάσεις λαμβάνονται συνήθως εναντίον των γυναικών. Με τη σαρία οι άνδρες μπορούν να είναι πολύγαμοι ή να διώχνουν τις συζύγους τους», δηλώνει.

Αυτή η ακτιβίστρια προέρχεται από μουσουλμανική οικογένεια, αλλά μάχεται τον φανατισμό. Πιστεύει ότι αυτά τα δικαστήρια είναι το άλλοθι για να εξαπλώσουν οι φονταμενταλιστές την επιρροή τους στην κοινότητα. Η ακτιβίστρια θυμίζει την περίπτωση του Anjem Choudary, του προπαγανδιστή από το Λονδίνο ο οποίος υποσχόταν να μεταμορφώσει το Παλάτι του Μπάκιγχαμ σε τζαμί. «Αυτός ο εξτρεμιστής, πριν καταδικαστεί το 2016 σε 5 χρόνια φυλάκιση, γιατί προσκυνούσε το ισλαμικό κράτος, ήταν δικαστής σε ένα από αυτά τα δικαστήρια του νόμου της σαρία», αναφέρει.

«Πνίγεται η βρετανική κοινωνία από τους ισλαμιστές;», διερωτάται η γαλλική εφημερίδα. Ορισμένοι ανησυχούν. Το 2014 ένα ανώνυμο γράμμα εστάλη στις βρετανικές αρχές και κατήγγειλε ότι ομάδες φανατικών μουσουλμάνων είχαν κυριαρχήσει σε ορισμένα δημόσια σχολεία του Μπέρμιγχαμ. Η επιστολή ανέφερε ότι στα εν λόγω σχολεία διαχωρίζουν τα κορίτσια από τα αγόρια στις τάξεις, πιέζουν αφόρητα τους μη μουσουλμάνους καθηγητές και αρνούνται ορισμένα μαθήματα, όπως η μουσική.

Η υπόθεση ονομάστηκε «Δούρειος Ιππος» και ανάγκασε τις βρετανικές αρχές να κάνουν έρευνα. «Ο "Δούρειος Ιππος" συντάραξε την πόλη. Η κυβέρνηση αντέδρασε επιβάλλοντας στους καθηγητές να επισημαίνουν κάθε σημάδι θρησκευτικής ριζοσπαστικοποίησης στους μαθητές. Η δική μας οργάνωση δούλεψε για να τους μάθουμε να επικοινωνούν περισσότερο με τους γονείς τους», δηλώνει ο Asif Afridi, μέλος του Brap, μια οργάνωσης για τον διακοινοτικό διάλογο.
Το Golden Hill Rock Academy ήταν ένα από τα σχολεία που επλήγησαν από το σκάνδαλο «Δούρειος Ιππος».

Η εφημερίδα συνομίλησε και με έναν 18χρονο Γάλλο, τον Ali, ο οποίος ζει στο Μπέρμιγχαμ με την οικογένειά του εδώ και δέκα χρόνια. Ο πατέρας του κατάγεται από την Τυνησία και έφερε την οικογένειά του στο Μπέρμιγχαμ για επαγγελματικούς λόγους. Ο 18χρονος αφηγείται στην εφημερίδα πώς άλλαξε ο πατέρας του από τη στιγμή που εγκαταστάθηκαν στην πόλη.

«Η πρακτική του έγινε ριζοσπαστικοποιημένη, άφησε γένια». Ο Ali αναγκάστηκε να πάει σε μουσουλμανικό σχολείο και να παρακολουθεί μαθήματα για το Κοράνι κάθε βράδυ, στο τζαμί. «Υπάρχουν πολλά ιδιωτικά σχολεία μουσουλμάνων στην πόλη. Ολα δήθεν σε μαθαίνουν την ανοχή, την αγάπη και την ειρήνη. Δεν είναι αλήθεια. Πίσω από αυτούς τους τοίχους σάς γεμίζουν το μυαλό με στίχους από το Κοράνι, με μίσος, με έλλειψη ανοχής». Ο Ali θυμάται τη σιδερένια πειθαρχία που επιβάλλουν οι ιμάμηδες, τις σωματικές τιμωρίες.

Η επίσης Γαλλίδα Mobin, 19 ετών, έφτασε στο Μπέρμιγχαμ πριν από μερικούς μήνες με την οικογένειά της, η οποία επέλεξε να εγκατασταθεί εκεί για θρησκευτικούς λόγους. «Ο πατέρας μου βρίσκει ότι είναι καλύτερα εδώ. Μπορούμε να φοράμε πέπλο άφοβα και βρίσκουμε σχολεία όπου τα κορίτσια δεν είναι μαζί με τα αγόρια. Το Μπέρμιγχαμ είναι κάπως σαν μουσουλμανική χώρα. Είμαστε μεταξύ μας, είναι δύσκολο», λέει.

Πηγή: Μπέρμιγχαμ -Η πόλη της Αγγλίας που κατοικείται κυρίως από μουσουλμάνους, εφαρμόζεται η σαρία [εικόνες] | iefimerida.gr

 

Α’ Οικουμενική Σύνοδος και Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, του ζιμπάμπουε σεραφείμ

Α’ Οικουμενική Σύνοδος και Αγία και Μεγάλη Σύνοδος

Του  Ζιμπάμπουε  Σεραφείμ

Aυτή η Κυριακή είναι αφιερωμένη στην ιερή μνήμη των 318 θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας που συμμετείχαν στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας το 325 μ. Χ. για να επιβεβαιώσουν βασικές διδασκαλίες της Εκκλησίας μας που έχουν σχέση με την εν Χριστώ σωτηρία μας. H Eκκλησία μας δεν υπήρχε στιγμή που από τον πρώτο αιώνα μέχρι το 325 δεν πίστευε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Θεός. Κατά συνέπεια ο σκοπός της Α’ Οικουμενικής Συνόδου ήταν η επιβεβαίωση αυτής της πίστης της επειδή απορρίφθηκε από μερικά μέλη της με επικεφαλής τον Αιρεσιάρχη Άρειο, οι οποίοι όμως είχαν προστάτην τον επίσκοπο Ευσέβιο και των περί αυτόν (όπως σήμερα λέμε γι’ αυτούς που κακολογούν την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο ο Καλαβρύτων και οι περί αυτόν).

Εις την εναρκτήριο ομιλία του η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ετόνισε ότι «Ομολογούντες την πίστιν ημών εν τω ιερώ Συμβόλω εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, διακηρύττομεν συγχρόνως και την συνοδικότητα αυτής, η οποία ενσαρκώνει εν τη ιστορία πάσας τας ιδιότητας ταύτας του μυστηρίου της Εκκλησίας, ήτοι την ενότητα, την αγιότητα, την καθολικότητα και την αποστολικότητα αυτής».

Στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας καταδικάστηκε η αιρετική διδασκαλία του Αρείου και των οπαδών του, που απέρριπταν τη φυσική Θεότητα του Υιού και Λόγου του Θεού, λέγοντας ασεβώς ότι υπήρχε εποχή που ο Χριστός δεν ήταν Θεός και κατά συνέπεια ότι ήταν κτίσμα, ένα δηλαδή από τα δημιουργήματα του Θεού. Οι οπαδοί του Αιρεσιάρχη Αρείου πέτυχαν μάλιστα να επηρεάσουν την πολιτική εξουσία και να κυριαρχήσουν στην Ανατολή με διάφορες μορφές. Σταδιακά όμως οι Αρειανόφρονες δεν συμφωνούσαν μεταξύ τους και έτσι διασπάθισαν σε διάφορες αιρετικές παρατάξεις μέχρι τη εξαφάνιση τους.

Ο Άρειος απολυτοποιώντας την ενότητα και την μοναδικότητα του Θεού Πατέρα υποτιμά τα άλλα δύο Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Αυτό είναι άλλωστε και το χαρακτηριστικό γνώρισμα της κάθε αίρεσης. Η απολυτοποίηση ενός μέρους της αλήθειας σε βάρος της όλης αλήθειας της διδασκαλίας της Εκκλησίας μας. Στην πραγματικότητα, σ’ αυτή την περίπτωση, για την αντίληψη του δόγματος, λειτουργεί ένα στοιχείο ανθρωπομορφικό, ανθρωποκεντρικό και ατομοκεντρικό, δηλαδή εγωϊστικό. Είναι μια απολυτοποίηση της λογικής του ανθρώπου και έτσι το δόγμα κατανοείται όχι όπως το κατανοεί η συνείδηση της Εκκλησίας μας, αλλά όπως το αντιλαμβάνεται μια λογική περιορισμένη που έχει την εγωιστική απαίτηση να νομίζει ότι μπορεί να τα γνωρίζει όλα, όπως συμβαίνει με όσους κακολογούν και ασεβούν στις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.

Ο ανθρώπινος λόγος διακονεί τη Θεολογία χωρίς όμως να γίνεται και αφετηρία της Θεολογίας. Ο ανθρώπινος λόγος διακονεί τη σωτηρία του ανθρώπου όταν προϋποθέτει την εκκλησιαστική συνείδηση επειδή ακριβώς η Εκκλησιαστική συνείδηση έχει την έννοια της καθολικής συνείδησης. Γι’ αυτό η θέση των καθηγητών κληρικών και   λαϊκών  μέσα στην Εκκλησία είναι να διακονούν την Εκκλησία μας με βάση τις ποιμαντικές οδηγίες της Ιεράς Συνόδου και του Επισκόπου τους ο οποίος εκπροσωπεί και την Σύνοδο που ανήκει. Εκεί που συμβαίνει, κληρικοί και λαϊκοί, να μη έχουν την εκκλησιαστική αυτή συνείδηση της διακονίας με σεβασμό και υπακοή με βάση τις  αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου, τότε είναι ως να προσπαθούν να βλάψουν την ενότητα του Σώματος της Εκκλησίας, να μετατρέψουν τον χώρο της Εκκλησίας σε κοσμικό ίδρυμα με αντιπαραθέσεις και καχυποψίες και αλληλοφαγώματα . Όταν αντιστρατευόμαστε τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου μας γινόμαστε συνειδητά ή ασυνείδητα θεομπαίχτες. Ακόμη έστω κι αν σε προσωπικό επίπεδο έχουμε τη καλή πρόθεση  να  διαφωνούμε με μια απόφαση της, έχουμε υποχρέωση να τη σεβαστούμε  και να δείξουμε πλήρη ταπείνωση και υπακοή στις αποφάσεις της Συνόδου, διότι διαφορετικά είναι ως να δείχνουμε ανυπακοή κα απουσία σεβασμού στην Εκκλησία μας. Γι’ αυτό χαρακτηριστικό γνώρισμα του Χριστιανισμού είναι η συντριβή του εγώ, του εγωϊσμού μας, της ανθρώπινης λογικής. Όταν η ανθρώπινη λογική ταπεινωθεί τότε καρποφορεί μέσα στη ζωή της Εκκλησίας ως διακονία αγάπης που διακονεί τη Θεολογία της Εκκλησίας οδηγώντας τους ανθρώπους στο έργον της εν Χριστώ σωτηρίας. Την ποιμαντική αυτή ευθύνη έχει πάντοτε η Ιερά Σύνοδος, είτε λέγεται τοπική, είτε Οικουμενική είτε Αγία και Μεγάλη Σύνοδος.

Στη συνέχεια θα παραθέσουμε το μεγαλύτερο μέρος ομιλίας  του Προέδρου της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού μας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, που μας εκφράζει όλους μας, ως τη καλύτερη απάντηση σε όσους κακολογούν τις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:

«….Έχουσα βαθείαν συνείδησιν της θεολογικής ταύτης αληθείας, η Εκκλησία απ᾿ αρχής εφήρμοσε τον συνοδικόν θεσμόν ως μέσον αναζητήσεως και διατυπώσεως της αληθείας, οσάκις ηγείροντο αμφισβητήσεις και αμφιβολίαι, απειλούσαι την ενότητα αυτής. Ήδη επί των ημερών των Αποστόλων, η απειλήσασα σοβαρώς την ενότητα της πρώτης Εκκλησίας διένεξις ως προς τον τρόπον αποδοχής εις το σώμα της Εκκλησίας των εξ εθνικών προερχομένων χριστιανών, αντιμετωπίσθη διά της συγκροτήσεως της Αποστολικής Συνόδου…»

«…Ακολουθούσα το πρότυπον της Αποστολικής Συνόδου και εμπνεομένη από την συνείδησιν ότι αποτελεί Σώμα Χριστού και κοινωνίαν του Αγίου Πνεύματος, η αρχαία Εκκλησία κατέστησε τον συνοδικόν θεσμόν ύψιστον και τελικόν κριτήν της ζωής αυτής, όχι μόνον κατά τας εκτάκτους περιστάσεις αμφισβητήσεων και διενέξεων, αλλά και προκειμένου περί του τρόπου διοικήσεως αυτής επί μονίμου βάσεως. Ούτω, καθιερώθησαν υπό της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου τακτικαί σύνοδοι δις του έτους (καν. 5), προς διευθέτησιν διαφορών μεταξύ των μελών της Εκκλησίας, των Επισκόπων και λοιπών κληρικών, διά σειράς δε τοπικών συνόδων καθωρίσθη ο τρόπος διοικήσεως της Εκκλησίας διά της διατυπώσεως υπ᾿ αυτών των Ιερών Κανόνων, οι οποίοι και αποτελούν έκτοτε το δίκαιον της Εκκλησίας. Έκτοτε, τόσον επί θεμάτων διοικήσεως, όσον και επί ζητημάτων πίστεως, μόνον συνοδικαί αποφάσεις διαθέτουν κύρος και αυθεντίαν διά τα μέλη της Εκκλησίας, ουχί δε θέσεις και γνώμαι ατόμων η ομάδων οιασδήποτε φύσεως.

Ο συνοδικός θεσμός κατέστη όχι μόνον ο ύψιστος κριτής εν τω βίω και τη πίστει των μελών της Εκκλησίας, αλλά και ο ορατός σύνδεσμος της κοινωνίας μεταξύ των κατά τόπους Εκκλησιών, τόσον επί περιφερειακού, όσον και επί παγκοσμίου επιπέδου».

«…υπό των εν Ρόδω Πανορθοδόξων Διασκέψεων των ετών 1961, 1963 και 1964 απεφασίσθη να συγκληθή η παρούσα Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, την οποίαν, χάριτι Θεού, εγκαινιάζομεν σήμερον. Η μακρά καθυστέρησις της πραγματοποιήσεως της Συνόδου ταύτης, οφειλομένη και πάλιν εν πολλοίς εις επελθούσας εν τω μεταξύ χρόνω ιστορικάς συγκυρίας, κατέστησεν έτι μάλλον αναγκαίαν και επείγουσαν την πραγματοποίησιν αυτής.

Εις ωρισμένων ανθρώπων την σκέψιν πλανάται το ερώτημα -υποβαλλόμενον ενίοτε και καλλιεργούμενον υπό τινων ουχί καλής θελήσεως αδελφών- διατί είναι αναγκαία η παρούσα Σύνοδος και εις τι αποβλέπει. Προς πάντας τούτους απαντώμεν εν αγάπη:

α) Ως προείπομεν ανωτέρω, η συνοδικότης αποτελεί έκφανσιν και έκφρασιν αυτού τούτου του μυστηρίου της Εκκλησίας. Το «συνέρχεσθαι επί το αυτό», συνιστά χαρακτηριστικόν της φύσεως της Εκκλησίας. Μόνον ανυπέρβλητοι ιστορικαί συγκυρίαι δύνανται να δικαιολογήσουν την αδράνειαν του συνοδικού θεσμού επί οιουδήποτε επιπέδου, περιλαμβανομένου και του παγκοσμίου. Η Ορθόδοξος Εκκλησία, ευρεθείσα πολλάκις ενώπιον τοιούτων συγκυριών κατά τους νεωτέρους χρόνους, ανέβαλλεν ενίοτε επί μακρόν την σύγκλησιν Πανορθοδόξου Συνόδου, αλλ᾿ ουδεμία έξωθεν συγκυρία δύναται να δικαιολογήση σήμερον μίαν τοιαύτην αναβολήν. Διό και θα είχομεν ευρεθή υπόλογος έναντι του Θεού και της Ιστορίας εάν ανεβάλλομεν περαιτέρω την σύγκλησιν της Συνόδου ταύτης

β) Την σύγκλησιν της παρούσης Συνόδου επέβαλλον και λόγοι διευθετήσεως εσωτερικών ζητημάτων της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ταύτα προέκυψαν κυρίως λόγω του συστήματος κανονικής διαρθρώσεως της ημετέρας Εκκλησίας, αποτελουμένης εκ πολλών Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, εκάστη των οποίων ρυθμίζει τα του οίκου αυτής ελευθέρως δι᾿ ιδίων αποφάσεων, όπερ καθιστά ενίοτε δυσχερή την «εν ενί στόματι και μια καρδία» μαρτυρίαν της Εκκλησίας εις τον σύγχρονον κόσμον, και προξενεί παρεξηγήσεις και προστριβάς, αι οποίαι αμαυρώνουν την εικόνα της ενότητος αυτής. Το σύστημα της Αυτοκεφαλίας έχει την αρχήν αυτού εις την αρχαίαν Εκκλησίαν, υπό την μορφήν των πέντε αρχαίων Θρόνων, ήτοι της Ρώμης, της Κωνσταντινουπόλεως, της Αλεξανδρείας, της Αντιοχείας και των Ιεροσολύμων, της καλουμένης Πενταρχίας, η συμφωνία των οποίων απετέλει την υπερτάτην μορφήν αναδείξεως της ενότητος της Εκκλησίας, εκφραζομένην διά των Συνόδων. Μετά την διακοπήν της κοινωνίας μεταξύ του Θρόνου της Παλαιάς Ρώμης και των Θρόνων της Ανατολής, προσετέθησαν εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και έτερα Πατριαρχεία και Αυτοκέφαλοι Εκκλησίαι, επ᾿ αναφορά προς αναγνώρισιν του καθεστώτος αυτών υπό μελλοντικής Οικουμενικής Συνόδου, διά να προκύψη τελικώς η παρούσα κανονική διάρθρωσις της Αγιωτάτης ημών Εκκλησίας.

Αλλ᾿ ενώ η τοιαύτη διάρθρωσις είναι κανονικώς και εκκλησιολογικώς ορθή, ο κίνδυνος μετατροπής αυτής εις εν είδος «ομοσπονδίας Εκκλησιών», εκάστη των οποίων προωθεί ίδια συμφέροντα και επιδιώξεις, ουχί πάντοτε ακραιφνώς εκκλησιαστικής φύσεως, καθιστά αναγκαίαν την εφαρμογήν της συνοδικότητος. Η ατροφία του Συνοδικού θεσμού επί πανορθοδόξου επιπέδου, συντελεί εις την ανάπτυξιν αισθήματος αυταρκείας εις τας επί μέρους Εκκλησίας, οδηγούσα αυτάς εις τάσεις εσωστρεφείς και εγωιστικάς, εις το «χρείαν σου ουκ έχω», το οποίον επικρίνει ο Απόστολος Παύλος, γράφων προς τους Κορινθίους (Α΄ Κορ. ιβ΄ 21). Εάν ο συνοδικός θεσμός είναι γενικώς απαραίτητος εις την ζωήν της Εκκλησίας, το σύστημα της Αυτοκεφαλίας καθιστά αυτόν έτι μάλλον αναγκαίον, προς διασφάλισιν και έκφρασιν της ενότητος αυτής.

γ) Την ανάγκην συγκλήσεως της παρούσης Συνόδου επέτεινε και το γεγονός ότι κατά τους τελευταίους χρόνους ενεφανίσθησαν νέα προβλήματα, απαιτούντα την διαμόρφωσιν κοινής γραμμής και στάσεως των επί μέρους Ορθοδόξων Εκκλησιών. Το φαινόμενον της Ορθοδόξου Διασποράς έλαβε διαστάσεις αγνώστους προ του παρελθόντος και του νυν αιώνος, δια της ραγδαίας αυξήσεως του αριθμού των μεταναστών εκ των Ορθοδόξων περιοχών εις τας χώρας της Δύσεως, οίτινες έχουν ανάγκην ποιμαντικής φροντίδος. Τούτο ωδήγησεν εις την γνωστήν εις πάντας, ουχί ακραιφνώς κανονικήν, κατάστασιν της υπάρξεως περισσοτέρων του ενός Επισκόπων εν τη αυτή πόλει και περιοχή, επί σκανδαλισμώ πολλών εντός και εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Το θέμα τούτο δεν θα ηδύνατο να αντιμετωπισθή ει μη δια πανορθοδόξου συνοδικής αποφάσεως.

δ) Έτερον ζήτημα, το οποίον ενεφανίσθη κατά τον παρελθόντα αιώνα και εξακολουθεί υφιστάμενον, είναι η ανάπτυξις των προσπαθειών αποκαταστάσεως της ενότητος των χριστιανών δια της λεγομένης «Οικουμενικής Κινήσεως». Η συμμετοχή των Ορθοδόξων εις την προσπάθειαν ταύτην εγένετο επί τη βάσει αποφάσεων, αι οποίαι ελήφθησαν είτε υφ’ ἑκάστης Αυτοκεφάλου Εκκλησίας, είτε υπό πανορθοδόξων διασκέψεων. Το όλον θέμα, ένεκα της σοβαρότητος αυτού, δέον να εξετασθή και υπό της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου προς διαμόρφωσιν, κατά τρόπον αυθεντικόν, της ενιαίας επ’ αυτού θέσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Αλλά και άλλα θέματα, εμφανισθέντα κυρίως κατά τους νεωτέρους χρόνους και χρήζοντα συνοδικών αποφάσεων, επέβαλλον την σύγκλησιν της Συνόδου ταύτης. Ταύτα αφορούν εις την εσωτερικήν ζωήν και διοργάνωσιν της ημετέρας Εκκλησίας, επί των οποίων υφίστανται αμφισβητήσεις και διχογνωμίαι μεταξύ των επί μέρους Εκκλησιών, απειλούσαι ενίοτε την μεταξύ αυτών ειρήνην, ως είναι ο τρόπος ανακηρύξεως του αυτοκεφάλου και του αυτονόμου Εκκλησίας τινός. Τα ζητήματα ταύτα, ως και άλλα τινά ποιμαντικής φύσεως, των οποίων η αντιμετώπισις εν όψει των προκλήσεων του συγχρόνου κόσμου καθίσταται επιβεβλημένη, ωδήγησαν τους αποφασίσαντας την σύγκλησιν της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου εις την διαμόρφωσιν της θεματολογίας αυτής, ως αύτη παρεδόθη εις ημάς και προπαρεσκευάσθη υπό των αρμοδίων Επιτροπών και Προσυνοδικών Διασκέψεων.

Γνωρίζομεν, βεβαίως, ότι τα απασχολούντα τον σύγχρονον άνθρωπον προβλήματα είναι άλλα, απτόμενα του καθ  ἡμέραν βίου του, των σχέσεων αυτού προς τους συνανθρώπους του, προς το φυσικόν του περιβάλλον, και προς αυτόν τον Θεόν και την Εκκλησίαν. Η ραγδαία πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας και τα προκύπτοντα εξ αυτής βιοηθικά και πνευματικά ζητήματα, η πρόκλησις της εκκοσμικεύσεως και ο κλονισμός των παραδοσιακών κοινωνικών αξιών, αι συγκρούσεις και οι πόλεμοι και τα εξ αυτών προερχόμενα δεινά δια τους ανθρώπους –πάντα ταύτα και τα συναφή προς αυτά υπαρξιακά προβλήματα του συγχρόνου ανθρώπου, δεν ημπορούν να αφήσουν αδιάφορον την Ορθόδοξον Εκκλησίαν, η οποία καλείται να αρθρώση λόγον ευαγγελικόν προς αντιμετώπισίν των. Η παρούσα Αγία και Μεγάλη Σύνοδος θα αναφερθή εις τα προβλήματα αυτά εις το Μήνυμά της προς τον κόσμον κατά το τέλος των εργασιών αυτής. Αλλά το κύριον έργον αυτής περιορίζεται εις την προαναφερθείσαν θεματολογίαν, η οποία αφορά εις εσωτερικά της Εκκλησίας ζητήματα, και τούτο διότι, πριν η απευθύνη λόγον προς τον κόσμον και ασχοληθή μετά των απασχολούντων αυτόν προβλημάτων, η Εκκλησία οφείλει να τακτοποιήση τα του οίκου αυτής, ώστε ο λόγος αυτής να καταστή αξιόπιστος και να προέλθη από μίαν κατά πάντα ηνωμένην Εκκλησίαν. Ας μη λησμονώμεν άλλωστε, ότι πρόθεσις ημών είναι, η Σύνοδος αύτη να ακολουθηθή, συν Θεώ, από άλλας τοιαύτας, αι οποίαι και θα έχουν ως σκοπόν να εγκύψουν εις τα ως άνω και άλλα φλέγοντα προβλήματα.

Η σημασία και σπουδαιότης της παρούσης Συνόδου έγκειται κατ’ εξοχήν εις αυτό τούτο το γεγονός της, χάριτι Θεού, πραγματοποιήσεώς της μετά από τόσους αιώνας, κατά τους οποίους δεν κατέστη τούτο δυνατόν. Τούτο και μόνον, θα ήρκει δια να εντάξη αυτήν εις τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας της Εκκλησίας.

Ταύτα έχουσα υπ’ όψιν η παρούσα Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της καθ’ ἡμᾶς Αγιωτάτης Ορθοδόξου Εκκλησίας καλείται σήμερον, ίνα χωρήση επί το έργον αυτής. Το έργον τούτο είναι άκρως σοβαρόν, αλλά και εξόχως δυσχερές, και δια τούτο προητοιμάσθη επιμελώς επί μακράν σειράν ετών μετά μεγίστης προσοχής και κόπου πολλού, διο και κρίνομεν ως χρέος ημών όπως εκφράσωμεν την ευγνωμοσύνην, την ικανοποίησιν και την ευαρέσκειαν της Εκκλησίας προς πάντας τους κοπιάσαντας και συντελέσαντας εις την αισίαν ολοκλήρωσιν του έργου τούτου, προς τε τους απελθόντας ήδη εις Κύριον, υπέρ της αναπαύσεως των οποίων εδεήθημεν το παρελθόν Σάββατον των Ψυχών εν Θεία λειτουργία, δια την οποίαν ευχαριστούμεν τον τελέσαντα αυτήν Μακ. Αλεξανδρείας, και προς τους ζώντας εξ αυτών, οι πλείστοι των οποίων ευρίσκονται και σήμερον κατά την ώραν ταύτην εν μέσω ημών, και τους οποίους, ένα έκαστον προσωπικώς, ασπαζόμεθα αδελφικώς εν πολλή αγάπη και τιμή.

Καρπόν της μακράς και επιπόνου ταύτης προετοιμασίας αποτελούν τα κατόπιν μακρών συζητήσεων διατυπωθέντα, εγκριθέντα και υπογραφέντα Κείμενα, υποβαλλόμενα προς το ιερόν τούτο σώμα προς τελικήν έγκρισιν, ώστε να αποτελέσουν αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Υπενθυμίζομεν και υπογραμμίζομεν ότι τα εν λόγω Κείμενα έτυχον ήδη ομοφώνου αποδοχής υπό των πλήρως προς τούτο εξουσιοδοτημένων εκπροσώπων όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, δια να αποφευχθούν αντεγκλήσεις και οξύτητες κατά τας εργασίας της Συνόδου, και προς διευκόλυνσιν αυτής όπως περατώση το έργον της εντός των αποφασισθέντων χρονικών ορίων.

Γνωρίζομεν, βεβαίως, ότι τα εν λόγω Κείμενα δεν περιέχουν, ως θα ηθέλομεν, τας θέσεις και απόψεις πάντων ημών, και είναι δια τούτο φυσικόν να μη ικανοποιούν πλήρως πάντας. Ας μη λησμονώμεν, ότι τα εν λόγω Κείμενα συνετάγησαν υπό εκπροσώπων δεκατεσσάρων όλων Εκκλησιών, εκάστη των οποίων θα έδει να συμφωνήση πλήρως προς το περιεχόμενόν των. Καλούμεθα, όθεν, και ενταύθα να επιδείξωμεν έκαστος εξ ημών κατανόησιν και σεβασμόν προς πάσαν τυχόν αδυναμίαν των άλλων μελών της Συνόδου να αποδεχθούν τας υποβαλλομένας τροπολογίας, και μη εμμείνωμεν εις την υπό πάντων αποδοχήν αυτών, απειλούντες την ενότητα της Εκκλησίας.

 Χωρούμεν, συνεπώς, επί το έργον ημών επί τη βάσει ομοφώνως εγκεκριμένων υπό των Εκκλησιών ημών Κειμένων, άτινα εκάστη Εκκλησία έχει ήδη αποδεχθή. Τούτο, βεβαίως, ουδόλως δεσμεύει την παρούσαν Σύνοδον, η οποία και δύναται να τροποποιήση τα κείμενα ταύτα επί τη βάσει ητιολογημένων προτάσεων οιουδήποτε εκ των μελών αυτής ατομικώς. Αλλά – και τούτο τονίζομεν ιδιαιτέρως – οιαδήποτε τροπολογία επί των ήδη ομοφώνως εγκριθέντων Κειμένων θα ισχύση μόνον εάν γίνη αποδεκτή υπό πασών των μετεχουσών Αγιωτάτων Ορθοδόξων Εκκλησιών. Τούτο επιβάλλει η αρχή της ομοφωνίας, την οποίαν όλοι απεδέχθημεν. Εάν τροπολογία, προτεινομένη υπό τινος ή υπό τινων εκ των μελών του ιερού τούτου Σώματος προσκρούση εις την μη αποδοχήν αυτής υπό μιας ή περισσοτέρων Εκκλησιών, αύτη καταπίπτει, και το Κείμενον διατηρείται ως είχεν εν τη αρχικώς εγκριθείση μορφή αυτού, εγκρινόμενον και υπογραφόμενον υφ’ όλων των μελών του Σώματος. Αποδεχθέντες την αρχήν της ομοφωνίας εις την λήψιν των αποφάσεων της Συνόδου, αποδεχόμεθα συγχρόνως και την έγκρισιν των τυχόν υποβαλλομένων υφ’ ημών τροπολογιών, μόνον εφ’ όσον είναι σύμφωνοι προς αυτάς, πάσαι αι αδελφαί Εκκλησίαι».

«…Η παρούσα Σύνοδος, αρξαμένη του έργου αυτής και κατακλείουσα αυτό δια της τελέσεως του μεγάλου Μυστηρίου της Ευχαριστίας, διακηρύττει ότι ύψιστος σκοπός αυτής είναι η επιβεβαίωσις της ενότητος ημών «εν τοις Μυστηρίοις», και η παντί σθένει διατήρησις και διαφύλαξις αυτής.

 Αλλ’ η ενότης της Εκκλησίας ημών έγκειται ωσαύτως και εν τη κοινή ημών πίστει, «τη άπαξ παραδοθείση τοις αγίοις» (Ιούδα, 3). Την πίστιν ταύτην ομολογούμεν εν τω ιερώ Συμβόλω τόσον κατά το Βάπτισμα ημών, όσον και εν τη Θεία Ευχαριστία, αλλά και κατά την εις επίσκοπον χειροτονίαν, καθ’ ὅτι οι επίσκοποι αποτελούμεν τους φύλακας αυτής. Δια την Ορθόδοξον ημών Εκκλησίαν η πίστις αύτη στηρίζεται επί της Αγίας Γραφής, ως ταύτην κατενόησαν και ηρμήνευσαν και διετύπωσαν οι θεοφόροι της Εκκλησίας Πατέρες, μάλιστα δε εν οικουμενικαίς συνόδοις συνελθόντες, καταστήσαντες αυτήν όρον απαράβατον της εν τοις Μυστηρίοις ενότητος.

 Η ουτωσί εκφρασθείσα και διατυπωθείσα πίστις ημών ερμηνεύεται και εκφράζεται αλαθήτως μόνον υπό της Εκκλησίας συνοδικώς. Ατυχώς, κατά τας ημέρας ταύτας, επιπολάζει το φαινόμενον ομάδων ή ατόμων, διεκδικούντων υπέρ εαυτών το αλάθητον εν τη ερμηνεία των Πατέρων και της Ορθοδόξου πίστεως, κηρυττόντων «αιρετικούς» πάντας τους προς αυτούς διαφωνούντας, και εξεγειρόντων τον πιστόν λαόν, ενίοτε και εναντίον των κανονικών αυτού ποιμένων. Εντός του κλίματος τούτου, το οποίον δύναται να αποβή άκρως επικίνδυνον δια την ενότητα της Εκκλησίας, τείνει να λησμονηθή ότι τα όρια μεταξύ αιρέσεως και Ορθοδοξίας καθορίζονται συνοδικώς και μόνον, είτε αναφέρονται ταύτα εις παλαιάς, είτε εις νεωτέρας δοξασίας. Ουδείς, πλην των ιερών Συνόδων, δύναται να ανακηρύττη απόψεις ή θέσεις ως «αιρετικάς», διεκδικών ούτως υπέρ εαυτού το αλάθητον. Συναφώς, καταδικάζομεν και τον υπό τινων χαρακτηρισμόν της παρούσης Συνόδου ως δήθεν ληστρικής, προτού αύτη συνέλθη και λάβη τας εν Αγίω Πνεύματι αποφάσεις της.

 Η εν τη Θεία Ευχαριστία και τη Ορθοδόξω πίστει ενότης της Εκκλησίας, την οποίαν η παρούσα Σύνοδος έρχεται να επιβεβαιώση και εξάρη, συνδέεται αναποσπάσεως και προς μίαν άλλην πτυχήν: την κανονικήν. Ουδεμία Θεία Ευχαριστία είναι έγκυρος και φορεύς Θείας Χάριτος και σωτηρίας, εάν δεν τελήται εν ονόματι κανονικού επισκόπου και υπό κανονικώς κεχειροτονημένων κληρικών. Και ουδεμία ομολογία πίστεως, όσον ορθόδοξος και αν είναι, είναι αποδεκτή από τον Θεόν και έχει οιανδήποτε αξίαν, εάν «σχίζη» την Εκκλησίαν: «Του εις αίρεσιν εμπεσείν το την Εκκλησίαν σχίσαι ουκ έλαττόν εστι κακόν», κατά τον ιερόν Χρυσόστομον (Ομιλ. εις την προς Εφεσ. 12, P.G. 62,87). Διο και η αγία Β’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος κατατάσσει εις την αυτήν κατηγορίαν μετά των αιρετικών «και τους την πίστιν μεν την υγιή προσποιουμένους ομολογείν, αποσχίσαντας δε, και αντισυνάγοντας τοις κανονικοίς ημών επισκόποις» (κανών 6).

 Τρίπτυχος, όθεν, είναι η ενότης, την οποίαν απαιτεί εξ ημών και δια της Συνόδου ταύτης ο Παράκλητος: ενότης εν τοις Μυστηρίοις, εν τη πίστει και τη κανονική δομή της Εκκλησίας. Τα τρία ταύτα αλληλοπεριχωρούνται και ουδέν εξ αυτών δύναται να υπάρξη άνευ των ετέρων. Πάντα δε ταύτα διατρέχει και συνέχει η αγάπη, «ο εστιν σύνδεσμος της τελειότητος», και η ειρήνη, εις ην και εκλήθημεν «εν ενί σώματι» (Κολ. γ , 15). «Ανεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη» (Εφεσ. δ ,3), «σπουδάζοντες τηρείν την ενότητα του Πνεύματος εν τω συνδέσμω της ειρήνης» (Εφεσ. δ , 3), καλούμεθα να διαφυλάξωμεν, οικοδομήσωμεν και διακηρύξωμεν, και δια της παρούσης Συνόδου, την ην ο Παράκλητος εχαρίσατο ημίν ενότητα εν Χριστώ, εις δόξαν Θεού Πατρός.

 Αλλά, μεριμνώντες ούτως αξιοχρέως δια την ενότητα της ημετέρας Εκκλησίας, οφείλομεν να μη λησμονώμεν ότι, κατά την αγίαν και μεγάλην ημέραν της Πεντηκοστής, ότε «ο Χριστός του πυρός τας γλώσσας διένειμεν, εις ενότητα πάντας εκάλεσε» (Κοντάκιον της εορτής της Πεντηκοστής). Θα ήτο μέγα σφάλμα, εάν εν τη μερίμνη δια την εσωτερικήν ημών ενότητα εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία, επεδεικνύομεν αδιαφορίαν δια το γεγονός ότι δεν ευρίσκονται εν πλήρει κοινωνία μεθ’ ημών πολλοί εκ των ομολογούντων πίστιν εις Χριστόν, ει και ουχί ορθώς και υγιώς, εν πάσιν επιζητούντων πάντως την αλήθειαν και την μεθ’ ημών ενότητα, έτοιμοι να διαλεχθούν μαζί μας εν ειλικρινεία και αγάπη περί των διαιρούντων ημάς ζητημάτων. Η Ορθόδοξος Εκκλησία υπήρξε πάντοτε και παραμένει ετοίμη προς πάσαν προσπάθειαν ενότητος των εις Χριστόν πιστευόντων, μη νοθεύουσα επ’ οὐδενὶ λόγω την ην παρέλαβε παρά των Πατέρων αυτής πίστιν. Διο και η παρούσα Αγία και Μεγάλη Σύνοδος περιέλαβεν εις την θεματολογίαν αυτής και τας σχέσεις αυτής μετά των εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας Χριστιανών, χαιρετίζει δε μετά πολλής αγάπης και τιμής την εν τω μέσω ημών παρουσίαν αυτών ως προσκεκλημένων παρατηρητών, κατά την παρούσαν επίσημον έναρξιν των εργασιών ημών.

 Η φωνή του Παρακλήτου, καλούσα πάντας εις ενότητα, καλεί και ημάς να στρέψωμεν το βλέμμα, και να πλατύνωμεν την καρδίαν προς όλους τους ανθρώπους, εγκύπτοντες εν αγάπη εις τα απασχολούντα αυτούς ζωτικά προβλήματα, ευαγγελιζόμενοι ειρήνην και αγάπην τοις εγγύς και τοις μακράν. Η Εκκλησία δεν υπάρχει δι’ εαυτήν, αλλά δια τον κόσμον άπαντα και την σωτηρίαν αυτού, έχουσα κεφαλήν αυτής τον «πρωτότοκον πάσης κτίσεως» Χριστόν, εν τω οποίω και δια του Οποίου ο Θεός ηυδόκησεν «αποκαταλλάξαι τα πάντα εις αυτόν, ειρηνοποιήσας δια του αίματος του Σταυρού αυτού, δι’ αυτοῦ είτε τα επί της γης είτε τα εν τοις ουρανοίς» (πρβλ. Κολ. α , 16, 20). Ομοίως, και η Σύνοδος δεν συνέρχεται δια τον εαυτόν της˙ συνέρχεται δι’ όλον τον λαόν του Θεού, δι’ όλον τον κόσμον»(Αλ. Παπαδερός).

 Ούτως, η εν Συνόδω σύναξις της Εκκλησίας καθιστά αυτήν, κατ’ ἐπέκτασιν, και ιεραποστολικήν, τουτέστιν εξωστρεφή, πορευομένην «εις πάντα τα έθνη» (πρβλ. Ματθ. κη ,19), δια να μεταφέρη την αγάπην του Χριστού προς πάντα άνθρωπον, μετέχουσα εις τας διακυμάνσεις της Ιστορίας, ως «σημείον εις τα έθνη (Ησ. ια , 12) της ερχομένης Βασιλείας του Θεού, μη συσχηματιζομένη τω αιώνι τούτω (πρβλ. Ρωμ. ιβ ,2), αλλά και μη αρνουμένη να άρη επί των ώμων της τους ποικίλους σταυρούς πάντων των ανθρώπων, κηρύττουσα την Ανάστασιν. Εργαζόμενοι εν Συνόδω, «των θυρών κεκλεισμένων» (Ιω. κ , 19), και αναμένοντες τον Ιησούν να έλθη εν τω μέσω ημών, μεταφέρων ημίν την ειρήνην Αυτού και το Πνεύμα το Άγιον, ας έχωμεν πάντοτε εν νω ότι οι περιβάλλοντες την αίθουσαν ταύτην τοίχοι είναι διαφανείς, και ο κόσμος αναμένει να ακούση και αυτός εκ του στόματος ημών «τι το Πνεύμα λέγει ταις Εκκλησίαις» (Αποκ. β , 7). Αι αποφάσεις ημών δέον να μεταφέρουν προς πάντας ηχηρόν το μήνυμα ότι η Εκκλησία ημών, καίπερ εν όλω τω κόσμω διεσπαρμένη, παραμένει αρρήκτως ηνωμένη, καλούσα δια του Παρακλήτου πάντας εις ενότητα.

 Σεβάσμιοι και πεφιλημένοι εν Κυρίω αδελφοί,

 «Πεντηκοστήν εορτάζομεν, και Πνεύματος επιδημίαν και προθεσμίαν επαγγελίας, και ελπίδος συμπλήρωσιν. Και το μυστήριον όσον! ως μέγα τε και σεβάσμιον» (Γρηγόριος Θεολ. Λογ. 41, Εις την Πεντηκοστήν, 5, P.G. 36, 436B).

 Όντως μέγα τε και σεβάσμιον το μυστήριον της Πεντηκοστής δια πλείστους λόγους, αλλά και δι’ ὃν ο ιερός Χρυσόστομος ιδιαιτέρως προβάλλει:

 «Επειδή γαρ ήσαν (οι μαθηταί) ακούσαντες της Δεσποτικής φωνής, ‘Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη’ …. έρχεται το Πνεύμα το άγιον εν είδει γλωσσών, εκάστω μερίζον της κατά την οικουμένην διδασκαλίας τα κλίματα, και δια της δοθείσης γλώττης καθάπερ δέλτω τινί γνωρίζον εκάστω της εμπιστευθείσης αρχής τε και διδασκαλίας τον όρον … Και εγένετο πράγμα καινόν και παράδοξον˙ ώσπερ γαρ τότε το παλαιόν γλώσσαι την οικουμένην κατέτεμον, και την κακήν συμφωνίαν εις διαίρεσιν ήγαγον˙ ούτω και νυν γλώσσαι την οικουμένην συνήψαν, και τα διεστώτα εις ομόνοιαν συνήγαγον» (Εις την Πεντηκοστήν 2, P.G. 50, 467).

 Μέγα το μυστήριον της Πεντηκοστής, αλλά και της του Χριστού Εκκλησίας! Η ενότης αυτής δεν ισοπεδώνει την ποικιλίαν και την ιδιαιτερότητα των πολιτισμών: έκαστος, ακούει τον λόγον του Θεού «τη ιδία διαλέκτω» (Πραξ. β’ 7). Δια τούτο η Εκκλησία, καίτοι είναι μία ανά την οικουμένην, συνίσταται συγχρόνως εκ πολλών Εκκλησιών, σεβομένη τας γλωσσικάς και άλλας ιδιαιτερότητας των κατά τόπους λαών, εις πολλάς δε περιπτώσεις, και συντελούσα εις την καλλιέργειαν και διαμόρφωσιν αυτών.

 Δια της ποικιλίας των γλωσσών και των κατά τόπους πολιτισμών, η κατά την οικουμένην Εκκλησία «μερίζεται» εις κλίματα, γράφει ο Ιερός Πατήρ, περιγράφων επακριβώς την κανονικήν δομήν της Εκκλησίας. Τον όρον τούτον του «κλίματος» παρέλαβε και χρησιμοποιεί και η ημετέρα Εκκλησία εν τη κανονική αυτής ορολογία, εμμένουσα εις την αρχήν της ακριβούς οριοθετήσεως εκάστου «κλίματος».

 Αλλ’ ενῷ πολλά τα κλίματα, η οικουμένη μία. Η ποικιλία των γλωσσών και των πολιτισμών επέφερε πάλαι ποτέ την διαίρεσιν των ανθρώπων, και εξακολουθεί να απειλή την ομόνοιαν αυτών. Η Εκκλησία, ως πρότυπον ενότητος, οφείλει διαρκώς να μεριμνά ώστε η «διαφορά» να μη οδηγήση εις «διαίρεσιν», ίνα κατά τον Άγιον Μάξιμον τον Ομολογητήν «ορολογήσωμεν» (πρβλ. Επιστ. 12, P. G. 91, 469), ουδέ η ενότης εις αφανισμόν της διαφοράς.

 Εις τούτο ακριβώς συνίσταται το νόημα και η σπουδαιότης του θεσμού, τον οποίον σήμερον καλούμεθα να υπουργήσωμεν, συνερχόμενοι εν τη Συνόδω ταύτη. Εκάστη Εκκλησία και έκαστος εξ ημών καλούμεθα να καταθέσωμεν, αλλ’ ουχὶ να επιβάλωμεν, τας ιδίας ημών θέσεις. Καλούμεθα ουχί μόνον να ομιλήσωμεν, αλλά και να ακούσωμεν. Καλούμεθα να οικοδομήσωμεν την ενότητα της Εκκλησίας του Χριστού.

 Επί το έργον τούτο, μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης χωρούντες, εν συναισθήσει της προκειμένης ημίν ευθύνης και της ανθρωπίνης αδυναμίας μας, στρεφόμεθα μετά του Μελωδού προς τον Κύριον και Θεόν ημών ικετεύοντες Αυτόν:

«Έγγισον ημίν, έγγισον ο πανταχού˙

ως περ και τοις Αποστόλοις σου πάντοτε συνής,

ούτω και τοις σε ποθούσιν

ένωσον σαυτόν οικτίρμον,

ίνα συνημμένοι σοι υμνώμεν,

και δοξολογώμεν το πανάγιόν σου Πνεύμα».

Αμήν!

(Ρωμανού, Οίκος Όρθρου Κυριακής της Πεντηκοστής)

 Εκφράζομεν την λύπην ημών, πεποίθαμεν δε και ολοκλήρου του ιερού τούτου σώματος, δια την απουσίαν εκ του μέσου ημών των αδελφών Εκκλησιών Αντιοχείας, Ρωσσίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας, αι οποίαι εγνώρισαν ημίν ταύτην την τελευταίαν στιγμήν, ενώ αι πλείσται είχον ήδη κοινοποιήσει ημίν την συμμετοχήν αυτών και δη και τον κατάλογον των ονομάτων των Αντιπροσωπειών των. Διο και όντως αιφνιδίασεν ημάς δυσαρέστως η την δωδεκάτην ώραν απόφασις περί αποχής αυτών, τοσούτω μάλλον όσω αι Εκκλησίαι αύται μετέσχον όλων των φάσεων της προετοιμασίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, μέχρι και της Ιεράς Συνάξεως των Προκαθημένων του παρελθόντος Ιανουαρίου, και επομένως είχον όλας τας ευκαιρίας να θέσουν τα άπερ επικαλούνται νυν εις δικαιολογίαν της αποχής αυτών θέματα πριν η αποφασίσουν μεθ’ ημών και συνυπογράψουν την σύγκλησιν της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Την πρωτοφανή ταύτην συμπεριφοράν των δυσκολευόμεθα να κατανοήσωμεν, επαφιέμενοι την επ’ αυτής κρίσιν εις τας λοιπάς αδελφάς Εκκλησίας και εις την Ιστορίαν.

 Ατυχώς, αδελφοί, δεν αναλογιζόμεθα πάντοτε τας συνεπείας των αποφάσεων και ενεργειών ημών δια την ενότητα της Εκκλησίας, και ότι πλήττοντες την ενότητα ημών πλήττομεν εαυτούς. Ουδείς εξ ημών και ουδεμία εκ των Εκκλησιών ημών δύναται να υπάρξη εν απομονώσει εκ των λοιπών αδελφών Εκκλησιών. Δεν είμεθα οι Ορθόδοξοι χριστιανοί, και δεν πρέπει να συμπεριφερώμεθα ως ομοσπονδία Εκκλησιών. Είμεθα μία Εκκλησία, εν σώμα, και πάσας τας τυχόν διαφοράς ημών μόνον εν Συνόδω δέον να επιλύωμεν. Τούτο παρελάβομεν εκ της ιεράς Παραδόσεως των Πατέρων ημών, και τούτο δέον να τηρώμεν. Παν πλήγμα κατά της Συνόδου πλήττει αυτήν ταύτην την υπόστασιν της Εκκλησίας ημών και αυτούς τούτους τους πλήττοντας. «Σκληρόν προς κέντρα λακτίζειν» (Πραξ. κς’ 14). Όταν μάλιστα η αποχή εκ της Συνόδου γίνεται αφού έχει ήδη συμφωνηθή, και δη και ενυπογράφως, υπό πάντων ημών η σύγκλησις αυτής, τότε τίθεται εν αμφιβόλω και η συνέπεια και σοβαρότης ημών, επί ζημία της όλης εικόνος της αγίας ημών Εκκλησίας προς τους εντός και τους εκτός αυτής.

Ως συνέβη πολλάκις κατά την μακραίωνα ιστορίαν της Εκκλησίας, η ακουσία η εκουσία απουσία Εκκλησιών τινων εκ των συγκληθεισών Συνόδων, τοπικών και οικουμενικών, ουδόλως παρημπόδιζε την πραγματοποίησίν των. Διο και η παρούσα Σύνοδος συγκληθείσα υφ’ ημών τη συμφώνω γνώμη πασών των Αγιωτάτων Ορθοδόξων Εκκλησιών δέον να χωρήση, παρά την απουσίαν Εκκλησιών τινων, επί το έργον αυτής, ως τούτο πανορθοδόξως απεφασίσθη. Το Πανάγιον Πνεύμα είη οδηγός και βοηθός ημών».